Табиат (лотинӣ: natūra) — дунёи материалӣ, даҳр, дар асл — объекти асосии омӯзиши илм мебошад. Дар ҳаёт калимаи «табиат» одатан бо маънои макони табиии зисти инсон (ҳама чизе, ки моро иҳота кардааст, ба ғайр аз оне, ки инсон сохтааст) меояд.
