Jump to content

Абдумаҷид Пӯлодов

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Абдумаҷид Пӯлодов
Таърихи таваллуд 8 апрел 1925(1925-04-08)
Таърихи даргузашт 2012
Фазои илмӣ олим

Абдумаҷид Пӯлодов (Пӯлодов Абдумаҷид Мӯсоевич; зод. 8 апрели 1925, деҳаи Қистакӯз, ноҳияи Хуҷанд — 2012[1]) — невропатологи тоҷик, доктори илмҳои тиб (1963), профессор (1965), профессори фахрии Донишгоҳи Ҳарвард (1971). Иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ (1911—1945, майори хидмати тиббӣ). Писари Муллопӯлод Мӯсоев.

Зиндагинома[вироиш | вироиши манбаъ]

Абдумаҷид Пӯлодов пас аз хатми Институти давлатии тиббии Тоҷикистон (1950) то соли 1964 дар вазифаи ассистент ва дотсент кор кард. Аз солт 1964 мудири кафед­раи неврологияи ҳамин институт. Пӯлодов бештар аз 250 асари илмӣ (аз ҷумла 5 монография ва 4 китоби дар­сӣ) эҷод кардааст. Китоби «Пропе­девтикаи бемориҳои асаб» (русӣ) аз тарафи Вазорати нтгаҳдории тандурустии СССР чун китоби дарсии институтҳои тиббии мамлакат тасдиқ гардидааст. Асарҳои ӯ ба масъалаҳои актуалии неврологияи клиникӣ бахшида шудаанд. Пӯлодов этноло­гия ва патогенези як қатор бемориҳои системаи асабро аз ҷиҳати илмӣ асоснок кард ва чандин аломатҳои нави зоҳиршавии бемориҳои асабро баён намуд, ки бо номи ӯ машҳуранд. Macалан, симптомокомплекси Пӯлодов, рефлекси сару рӯй (рефлекси краниофатсиалии патоло­гии Пӯлодов), фалаҷи асаби рӯй ба номи Пӯлодов. Пӯлодов чун сарневропатологи Вазорати нигаҳдории тандурустии РСС Тоҷикистон дар инкишофи хизмати неврологӣ дар республика ҳиссаи калон гузошт. Бо ташаббуси ӯ дар бисёр беморхонаҳои респуб­лика шӯъбаи неврологӣ, дар клиникаи кафедраи неврологии Институти тиб­бии Тоҷикистон лабортторияҳои электрофизиологӣ ва ликворологӣ, кабинетҳои невроафталмологӣ, отоневрологӣ ва психоневрологӣ таъсис ёфтанд.

Ҷоизаҳо[вироиш | вироиши манбаъ]

Абдумаҷид Пӯлодов бо орденҳои Байрақи Сурхи Меҳнат, Ҷанги Ватанӣ ва медалҳо қадр шудааст.

Эзоҳ[вироиш | вироиши манбаъ]

Адабиёт[вироиш | вироиши манбаъ]

  • Пӯлодов Абдумаҷид // Плешко — Сақил. — Д. : СИЭСТ, 1986. — (Энциклопедияи Советии Тоҷик : [дар 8 ҷ.] / сармуҳаррир М. Д. Диноршоев ; 1978—1988, ҷ. 6).