Абуҳотими Сиҷистонӣ
Намуди зоҳирӣ
(Тағйири масир аз Абуҳотами Сиҷистонӣ)
Абуҳотами Сиҷистонӣ | |
|---|---|
| ар. سهل بن محمد بن عثمان الجشمي السجستاني | |
| Таърихи таваллуд | 781[1] |
| Таърихи даргузашт | 869[2] |
| Пеша | забоншинос, наҳвӣ, луғатшинос, фарҳангнавис |
Абуҳотим Саҳл ибни Муҳаммад ибни Усмон ибни Язиди Сиҷистонӣ (ар. أبوحاتم سهل بن محمد بن عثمان بن يزيد السجستاني; ? — 869) — забоншинос, муаррих, муҳаддис, шоир арӯздони арабинависи эронитабор, яке аз шогирдони Муҳаммад Ҷарири Табарӣ, аз намояндагони ҷунбиши шуъубӣ.
Таълифот
[вироиш | вироиши манбаъ]Аз таълифоти ӯ, ки мувофиқи иттилои сарчашмаҳо шумораашон ба 97 мерасидааст, танҳо асарҳое бо номи «Ал-Ҳашарот», «Халқ-ул-инсон», «Ал-Вуҳуш», «Ан-Нахла» (соли 1887 ба табъ расидааст), боқӣ мондаанд, ки асосан дар илми луғатанд. Ба қалами ӯ инчунин асари тазкирамонанди таърихие бо номи «Ал-Муаммарин» тааллуқ дорад, ки дар он аз 110 наф. шоир, ҷанговар ва сардорони қабилаҳои пешазисломии араб сухан меравад.
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ https://data.cerl.org/thesaurus/cnp00393992 (ингл.) — Consortium of European Research Libraries.
- ↑ (unspecified title) — OpenITI.
Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Абуҳотами Сиҷистонӣ // А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] / сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2023, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.