Адиби Нишопурӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Адиби Нишопурӣ
Санаи таваллуд:

1864

Зодгоҳ:
Санаи марг:

1926

Маҳалли марг:
Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият:

шоир, адиб, нависанда, омӯзгор

Забони осор:

порсӣ

Адиби Нишопурӣ (Мирзо Абдулҷавод ибни Мулло Аббос, форсӣ: عبدالجواد ادیب نیشابوری‎; 1867, Нишопур1926, Машҳад) — адабиётшинос ва нависандаи эронӣ.

Зиндагинома[вироиш]

Падараш Мулло Аббоси Нишопурӣ яке аз ашхоси мӯътабар ва маъруфи Нишопур буд. Соли 1880 ба азми таҳсил ба Машҳад омад ва то охири умр дар ҳамин ҷо зиндагиву эҷод кард. Адиби Нишопурӣ адабиёти форсу араб, илмҳои ҳайат, риёзиёт ва тибро омӯхт ва чун донишманди улуми гуногун эътироф гардид. Ба қалами Адиби Нишопурӣ маҷмӯаи ашъор – «Лаолии макнун» (Машҳад, 1954; иборат аз 6 ҳазор байт) тааллуқ дорад. Ба мавзӯъҳои ишқӣ (ирфонӣ), панду насиҳат даст задааст. «Рисола дар арӯзи форсӣ ва арабӣ», «Рисола дар шарҳи «Муаллақоти сабъа» аз навиштаҳои адабиётшиносии Адиби Нишопурӣ мебошанд. Адиби Нишопурӣ «Шарҳи Хатиби Табрезӣ бар «Ҳамоса»-и Абутамом» ном асарро таҳрир ва ихтисор кардааст.

Эзоҳ[вироиш]

Сарчашма[вироиш]