Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Анваршо Сайфиддинов

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Анваршо Сайфуддинов
Сайфуддинов Анваршо
Ном ба ҳангоми таваллуд Сайфуддинов Анваршо
Таърихи таваллуд 1951(1951)
Зодгоҳ: Ноҳияи Ванҷ, ВМКБ, ҶШС Тоҷикистон
Табаият тоҷик
Шаҳрвандӣ  Тоҷикистон Тоҷикистон
Жанр Абстраксионизм, кундал, санъати меъморӣ
Омӯзиш Коллеҷи рассомии Тоҷикистон ба номи М. Олимов (1972)
Институти давлатии театрию-бадеии Тошканд (1977)
Сабк миллӣ, абстраксия, кундал
Мукофотҳо Арбоби ҳунари Тоҷикистон

Анваршо Сайфудинов (тав. 1951) — рассом, мусаввир, наққош ва Арбоби ҳунари Тоҷикистон. Ӯ аз намояндагони барҷастаи санъати абстраксионӣ дар Тоҷикистон мебошад.[1]

Зиндагинома

[вироиш | вироиши манбаъ]

Анваршо Сайфудинов соли 1951 дар Ноҳияи Ванҷи ВМКБ ба дунё омадааст.[2] Ӯ дар солҳои 1968–1972 дар Коллеҷи рассомии Тоҷикистон ба номи М. Олимов таҳсил карда, соли 1977 Институти давлатии театрию-бадеии Тошкандро хатм кардааст.[3]

Фаъолияти ҳунарӣ

[вироиш | вироиши манбаъ]

Анваршо Сайфудинов баъд аз хатми таҳсил дар театрҳои ҷумҳурӣ ба ҳайси наққош ва мусаввир кор кардааст. Аз солҳои 80-уми асри XX ӯ ҳамчун муаллим дар Коллеҷи рассомии ба номи М. Олимов ва баъдан дар Донишкадаи давлатии санъати тасвирӣ ва дизайни Тоҷикистон фаъолият мекунад.[4]

Услуби эҷодӣ

[вироиш | вироиши манбаъ]

Анваршо Сайфудинов дар эҷодиёти худ сабки мактаби Аврупо ва анъанаи Шарқро дар ҳам меомезад. Ӯ яке аз навоварон дар сабки абстрактӣ дар санъати муосири тоҷик ба ҳисоб меравад. Рассом дар солҳои 90-уми асри XX, пас аз пошхӯрии Иттиҳоди Шӯравӣ ва озод шудан аз сензураи идеологӣ, ба таҳияи силсилаи композитсияҳои абстрактӣ шурӯъ кард.[5]

Намоишномаҳои ӯ бештар ба тасвири эҳсосот ва андешаҳои ботинии инсон таваҷҷӯҳ доранд, ки аз ҷаҳони моддӣ вобаста нестанд. Ӯ дар асарҳояш, махсусан дар сабки кундал, аз орнаментика ва унсурҳои миллӣ истифода мебарад.[6]

Корҳои муҳим

[вироиш | вироиши манбаъ]
  • «Чил калид»: Силсилаи корҳои абстрактии ӯро ба «чашми чил калид»-и анъанавӣ монанд мекунанд, ки дар он рамзҳо ва маъниҳои пинҳонӣ нуҳуфтаанд ва аз бинанда тафаккури амиқро талаб мекунанд.[7]
  • «Дар сояи боғи ангур»: Рассом дар намоиши асарҳои худ дар соли 2021 қайд кардааст, ки дар ин расми абстрактӣ, ки дар он рамзҳое ба мисли чашм тасвир шудаанд, баҳс бо тамошобин ба вуҷуд меояд, зеро ҳар як тамошобин онро ба таври худ дарк мекунад.[8]
  • Корҳои монументалӣ: Ӯ муаллифи як қатор корҳои монументалӣ, аз ҷумла релефҳои ганҷӣ (дар ресторани «Ошхонаи шарқӣ» дар шаҳри Владимир, солҳои 1979-1980), мусаввараҳо («Олами зериобӣ», Ёвон, 1981; «Уламои Шарқ», толори Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, Душанбе, 1982) ва мозаика (дар нашриёти «Адиб», Душанбе, 1984) мебошад.[9]

Асарҳои Анваршо Сайфудинов дар коллексияҳои осорхонаҳо ва коллексияҳои шахсӣ дар Тоҷикистон ва хориҷа маҳфузанд. Ӯ дар намоишгоҳҳои байналмилалӣ, аз ҷумла дар Ӯзбекистон (2026), ширкат кардааст.[10]

Пайвандҳои беруна

[вироиш | вироиши манбаъ]