Фарқият байни намунаҳои "Бобо Ҳоҷӣ"

Jump to navigation Jump to search
х
иловаи акс
х (иловаи акс)
[[Акс:Бобо Хочи 1928.png|thumbnail]]
{{Зиндагинома
|Номи тоҷикӣ=Бобо Ҳоҷӣ
|Номи аслӣ=Бобо ҲоҷиевҲоҷизода
|Акс= Бобо ХочиХоджиев (Бобо 1928Ходжи).pngjpg
|Зодрӯз= [[1 май]]и с. [[1928]]
|Зодгоҳ= деҳаи Похути [[ноҳияи Айнӣ]]и [[Тоҷикистон]]
|Вазифа=[[шоир]]
}}
'''Бобо Ҳоҷӣ''' - ([[1 май]]и с. [[1928]], деҳаи Похути [[ноҳияи Айнӣ]]и [[Тоҷикистон]]), [[шоир]], Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аз с. 1954. Аълочии маорифи Тоҷикистон, Ходими фарҳангихизматнишондодаи маданияти ҶШС Тоҷикистон (1988).
БОБÒ ҲОҶӢ (тахал.тахаллус; ном ва насаби аслиаш Ҳоҷизода Бобо; таваллуд. [[1 май]]и с.5. [[1928,]] деҳаи Похути ноҳияноҳияи Айнӣ), шоири тоҷик. Ходими хизматнишондодаи маданияти ҶШС Тоҷикистон (1988).
==Зиндагинома==
Хатмкардаи ИнститутидавлатииИнститути давлатии педагогии Душанбе (1951). Корманди г-ҳоиоӯзномаҳои «Ком­сомоли Тоҷикистон», «Тоҷикистони Советӣ», маҷаламаҷаллаи «Машъал» (1951–621951–1962), муҳарри­ри калони Кумитаи давлатии радио ва телевизиони назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон (1962–671962–1967). Солҳои 1967–871967–1987 дар муассисаҳои нашриявии «Ирфон», «Маориф» ва «Адиб» муҳаррири калон буд. Аз с. 1988 бознишаста ва машғули кори эҷодист. Шеъри аввалинаш с. 1949 ба табъ расидааст. Мавзӯи маҷмӯаҳои «Изҳори муҳаббат» (1962), «Гули Хуршед» (1964), «Шукуфаҳои чаман» (1965), «Нони ҳалол» (1978), «Паймона», «Дурри ятим» (ҳар ду 1986), «Обилаи дил» (2002), «Гули шому саҳар» (2004), «Соябони сар»-и (2008) Бобо Ҳоҷӣ ватандорӣ, сулҳу ваҳдат, инсондӯстӣ, тантанаи ғояҳои ҳаёти нави сотсиалистӣ, васфи манзараҳои табиати кӯҳистон, шахсиятҳои маъруфи Тоҷикистон, ситоиши аҳли заҳмат ва ғ. мебошад. Ашъори дар маҷмӯаҳои «Насими баҳорон» (1956), «Раҳмат ба Ватан» (1958), «Бузи айнакдор» (1962), «Соябони сар» (2008) фароҳам омадаро Бобо Ҳоҷӣ махсус барои бачагон иншо намудааст, ки дар онҳо ҳаёт, тарзи зиндагӣ, орзую умеди насли наврас ифода ёфтааст. Шеърҳои барои бачагон, талабаҳои синфҳои ибтидоӣ эҷоднамудаи ӯ дар китобҳои дарсии мактабҳои миёна ҷой гирифтаанд. Дар ашъори ҳаҷвии «Қарсак аз ду даст» (1982) ашхоси бадгуҳар, мансабдорони ноуҳдабаро ва чолпусро бо ҳаҷви тезу тунди нишонрас мавриди сарзаниш қарор додааст. Шеърҳои ба забони русӣ тарҷумашудааш дар маҷмӯаҳои «Признание в любви» (1970), «Честный хлеб» (1987) фароҳам омадаанд. Чанде аз шеърҳояш ба дигар забонҳои халқҳои собиқ ИҶШС ва хориҷӣ (англисию чехӣ) тарҷума шудаанд. Инчунин Бобо Ҳоҷӣ ба навиштани мақолаҳои илмию оммавӣ, публитсистӣ, очерку лавҳа ва хотирот машғул аст. Намунаҳои ашъори Н. Некрасов, С. Есенин, Л. Украинка, Абай, А. Сурков, М. Исаковский, С. Михалков, Зулфия ва дигар, инчунин мухтасари ҳамосаи Ҳинди Қадим «Рамаяна»-ро аз русӣ ба тоҷикӣ баргардон кардааст. Бо нишони тилои Кумитаи муҳофизони сулҳи ИҶШС, Грамотаҳои Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Узви ИН Тоҷикистон аз с. 1954.
== Эҷодиёт ==
Нахустин шеърҳои Бобо Ҳоҷӣ соли 1949 нашр шудаанд. Ӯ муаллифи маҷмӯаҳои шеърҳо барои кӯдакон:

Менюи гаштан