Забонҳои австронезӣ
Забонҳои австронезӣ як оилаи забонҳоест, ки дар саросари Осиёи Ҷанубу Шарқии Баҳрӣ, қисматҳои Осиёи Ҷанубу Шарқии Мадагаскар, ҷазираҳои Уқёнуси Ором ва Тайван (забонҳои мардуми бумии Тайван ) ба таври васеъ истифода мешаванд. [1] Бо онҳо тақрибан 328 миллион нафар (4.4% аҳолии ҷаҳон) гап мезананд.[2][3] Ин онро панҷумин оилаи бузурги забонҳо аз рӯи шумораи сухангӯён мегардонад. Забонҳои асосии австралиягӣ иборатанд аз малайӣ (як вариант ҳамчун Индонезия [4][5] стандартизатсия шудааст), ҷавагӣ, сунданӣ, тагалогӣ,[6] малагасӣ ва себуано. Тибқи баъзе ҳисобҳо, ин оила 1257 забонро дар бар мегирад, ки дуввумин забон дар байни ҳама гуна оилаҳои забонӣ мебошад.[7]
- ↑ Blust, Robert Andrew. "Austronesian Languages". Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/topic/Austronesian-languages. 26 October 2016 санҷида шуд.Забонҳои австронезӣ
- ↑ Statistical Summaries; Ethnologue. Ethnologue (Free All).
- ↑ Austronesian; Ethnologue. Ethnologue (Free All).
- ↑ Asmah Haji Omar (1992). "Malay as a pluricentric language". In Clyne. Pluricentric Languages: Differing Norms in Different Nations. Contributions to the sociology of language 62. Berlin & New York: Mouton de Gruyter. pp. 403–4. ISBN 3-11-012855-1.
- ↑ Sneddon, James Neil (2004). The Indonesian Language: Its History and Role in Modern Society. UNSW Press. p. 14.)
- ↑ Gonzalez, Andrew B. (1980). Language and Nationalism: The Philippine Experience Thus Far. Manila: Ateneo de Manila University Press. p. 76. ISBN 9711130009.
- ↑ Robert Blust (2016). History of the Austronesian Languages. University of Hawaii at Manoa.