Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Зобулистон

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ступаи буддоӣ, ки ба наздикӣ дар Мес Айнак дар вилояти Логар кофта шуд. Чунин ступаҳо дар вилояти ҳамсояи Ғазнӣ, аз ҷумла дар вилояти шимолии Самангон кашф шудаанд.

Зобулистон форсӣ: زابلستان (аз паҳлавии Зобул), Зобул, Зо­вулистон, вилояти таърихӣ дар ҷанубу шарқи Хуросон, ки минтақаи кӯҳистони байни д. Ҳилманд ва Қан­да­ҳорро дар бар мегирифт.

Вожаи паҳлавии Зобул аз номи яке аз қабилаҳои Ҳайтолиён бархостааст, ки дар асри 5 ин мин­та­қаро ишғол карда буданд. Дар «Шоҳнома»-и Фир­давсӣ ҳамчун ватани аҷдоди Зол ва писараш Рустам (лақабаш Зобулӣ аз ин ҷост) тавсиф ёфтааст. Ба қавли Ёқути Ҳа­ма­вӣ, Зобулистон дар ҷануби Балху Тахористон ҷойгир шуда, марказаш ш. Ғазна буд. Дар аҳди хилофати Усмон (644–656) аз ҷониби сарлашкари араб Абдурраҳмон ибни Самура иш­ғол шуда, дар аҳди Умавиён ва баъдан Аббосиён ҷузъи хилофат буд. Дар аҳди хилофати ал-Муъ­тамид (870–890) ба қаламрави Саффориён дохил шуда, баъдан муддате дар ҳайати давлати Сомониён қарор дошт. Сабуктегин пас аз забти Зобулистон бо духтари ҳокими он вилоят хонадор шуд. Аз он ақд Маҳмуди Ғазнавӣ ба дунё омад ва бинобар ин ӯро бо нисбаи «зовулӣ» низ ёд мекунанд. Зобулистон баъди тохтутози муғул ба қаламрави Темуриён, Темуриёни Ҳинд ва Дуррониён дохил гардид. Кӯҳҳои Зобулистон аз маъдани нуқра, мис, оҳан, сурб ва сангҳои мағнотис ғанӣ буд. Зобулистон обҳои фаровон дошт ва мардумаш ба шу­ҷоату далерӣ машҳур буданд. Минтақаи Зобулистон се шаҳри асо­сӣ дошт: Ғазна, Майманд ва Калот. Ҳоло минтақаи таърихии Зобулистон ба ҳайати ҶИА ва Балучис­тон дохил мешавад. Дар аҳди ҳукумати Муҳам­мад Зоҳир­шоҳ дар минтақаи байни ш-ҳои Қандаҳор ва Ғазна вил. Зобул ташкил ёфт, ки маркази он ш. Калот мебошад.