Зовия Муҳаммад Алӣ
Зовия Муҳаммад Алӣ | |
|---|---|
| Муҳаммад Алӣ | |
| Таърихи таваллуд | 1913 |
| Зодгоҳ: | Теҳрон |
| Таърихи даргузашт | 1991 |
| Маҳалли даргузашт | |
| Мамлакат: | Эрон |
| Ҷоизаҳо | Дорандаи ҷоиза ва медали тилои Намоишгоҳи байналмилалии Брюссел (1958). |
Зовия ( ар. زاویه ) Муҳаммад Алӣ (1913, Теҳрон – 1991, ҳамон ҷо) — рассом, наққоши эронӣ.
Зиндагинома
[вироиш | вироиши манбаъ]Нозукиҳои санъати рассомӣ ва наққоширо дар Мадрасаи санъати нафиса аз устод Ҳодӣ Таҷвидӣ омӯхтааст (1930–42). Сипас таҳсилро дар факултаи ҳунарҳои зебои Донишгоҳи Теҳрон идома додааст. Зовия раиси Осорхонаи ҳунарҳои миллии Теҳрон буд. Дар баробари наққошиву рассомӣ дар Омӯзишгоҳи ҳунарҳои зебо омӯзгорӣ мекард. Зовия дар навъҳои мухталифи рассомиву наққошӣ, тазҳиб (зарҳалкорӣ) ва тарроҳии қолинҳо маҳорату малакаи баланд дошта, асарҳои ҷолиб офаридааст. «Хусрав ва Ширин», «Намое аз қасри Сулаймон», «Ҳафт ганҷи Баҳром», «Чавгонбозии ҳунармандон дар дарбори Шоҳ Аббос» аз ҷумлаи асарҳои барҷастаи зарҳалкории ӯ мебошанд.
Ҷоизаҳо
[вироиш | вироиши манбаъ]Дорандаи ҷоиза ва медали тилои Намоишгоҳи байналмилалии Брюссел (1958).
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Зовия // Замин — Илля. — Д. : СИЭМТ, 2018. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] / сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2023, ҷ. 7). — ISBN 978-99947-33-89-9.