Ибни Абишайба
| Ибни Абишайба | |
|---|---|
| араб. ар. ابن أبي شيبة | |
 | |
| Иттилооти инфиродӣ | |
| Касб, шуғл: | муаррих, муҳаддис |
| Таърихи таваллуд: | 776[1] ё 775 |
| Зодгоҳ: | |
| Таърихи даргузашт: | 910[2] |
| Маҳалли даргузашт: | |
| Кишвар: | |
| Эътиқод: | ислом ва суннӣ |
| Самти фаъолият: | илми ҳадис |
| Устодон: | Абдуллоҳ ибни Муборак, Sufyan ibn `Uyaynah[d], Abd al-Rahman ibn Mahdi[d] ва Wakee ibn al-Jarrah[d] |
| Шогирдон: | ʻAbd Allāh ibn Muḥammad Baghawī[d], Abu Zur'a al-Razi[d], Ḥarbī, Ibrāhīm ibn Isḥāq[d], Ибни Моҷа ва Абӯяълои Мавсилӣ[d] |
| Осор: |
Феҳрист
|
 Вироиши Викидода | |
Абубакр Абдуллоҳ ибни Муҳаммад ибни Абишайбаи Абсии Куфӣ маъруф ба Ибни Абишайба (ар. ابن أبي شيبة; 776[1] ё 775, Куфа, Ироқ, Хилофати Аббосиён — 910[2], Куфа, Ироқ, Хилофати Аббосиён) — муҳаддиси машҳур ва ҳофизи сиқа.
Зиндагинома
[вироиш | вироиши манбаъ]Ибни Абишайба дар боби ҳадис аз наздикон ва ҳамтоёни Аҳмад ибни Ҳанбал ба шумор меравад. Аз вай бо номҳои Имоми Алам ва Сайидулҳуффоз ёд кардаанд. Аз Ибни Абишайба таълифоти зиёде дар риштаи ҳадис боқӣ мондааст, ки китобҳои «ал-Муснад» ва «ал-Мусаннаф фӣ-л-аҳодиси ва-л-осор», маъруф ба «Мусаннафи Ибни Абишайба» машҳуртарини онҳо мебошанд.
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #10237239X // Gemeinsame Normdatei (нем.) — 2012—2016.
- ↑ 2.0 2.1 (unspecified title) — OpenITI.
Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Ибни Абишайба / А. Боқизода // Замин — Илля. — Д. : СИЭМТ, 2018. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] / сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2023, ҷ. 7). — ISBN 978-99947-33-89-9.
 | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
