Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Ибни Тилмиз

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ибни Тилмиз
ар. هبة الله بن صاعد بن إبراهيم[1]
Таърихи таваллуд тақрибан 1073[2] ё 1073[1]
Зодгоҳ
Таърихи даргузашт 11 апрели 1165(1165-04-11), 12 феврали 1165[3] ё 1165[1]
Маҳалли даргузашт
Кишвар
Шогирдон Q12230389?[3], Ibn almasīḥy[d][3], Q134452119?[3] ва Ibn almiṭrān[d][3]

Аминуддавла Абулҳасан Ҳибатуллоҳ ибни Абилъало ал-Бағдодӣ (ар. هبةالله بن صاعد بغدادی; тақрибан 1073[2] ё 1073[1], Бағдод[3]11 апрели 1165, 12 феврали 1165[3] ё 1165[1], Бағдод), маъруф ба Ибни Тилмиз (ар. ابن تلمیذ) — табиби хосси халифаи аббосӣ ал-Муктафӣ.

Зиндагинома

[вироиш | вироиши манбаъ]

Яке аз пизишкони мумтози замон буда, сарпарастии Бемористони аздиро бар уҳда дошт. Ӯ раиси кулли табибони Бағдод буд. Ба Эрон сафар карда, дар он ҷо забони форсиро низ омӯхтааст. Дар илми тиб таълифоти зиёд дорад. Дар «Кашфу-з-зунун» зиёда аз 16 асари тиббии Ибни Тилмиз ёд шудааст, вале аз ин миён китобе, ки муаллиф бо он маъруфу машҳур шудааст, «Қарободини ибни Тилмиз» мебошад. Ибни Тилмиз ба «ал-Қонун фӣ-т-тиб»-и Ибни Сино ҳошия низ навиштааст.

  1. 1 2 3 4 5 الزركلي خ. ا. الأعلام (араб.): قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين — 15 — بيروت: دار العلم للملايين, 2002. — Ҷ. 8. — С. 72.
  2. 1 2 База данных Национальной библиотеки Чешской Республики
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 AA.VV. Encyclopaedia of Islam, Encyclopédie de l’Islam (фр.) — 1913.