Ибни Тилмиз
Намуди зоҳирӣ
Ибни Тилмиз | |
|---|---|
| ар. هبة الله بن صاعد بن إبراهيم[1] | |
| | |
| Таърихи таваллуд | тақрибан 1073[2] ё 1073[1] |
| Зодгоҳ | |
| Таърихи даргузашт | 11 апрели 1165, 12 феврали 1165[3] ё 1165[1] |
| Маҳалли даргузашт | |
| Кишвар | |
| Шогирдон | Q12230389?[3], Ibn almasīḥy[d][3], Q134452119?[3] ва Ibn almiṭrān[d][3] |
Аминуддавла Абулҳасан Ҳибатуллоҳ ибни Абилъало ал-Бағдодӣ (ар. هبةالله بن صاعد بغدادی; тақрибан 1073[2] ё 1073[1], Бағдод[3] — 11 апрели 1165, 12 феврали 1165[3] ё 1165[1], Бағдод), маъруф ба Ибни Тилмиз (ар. ابن تلمیذ) — табиби хосси халифаи аббосӣ ал-Муктафӣ.
Зиндагинома
[вироиш | вироиши манбаъ]Яке аз пизишкони мумтози замон буда, сарпарастии Бемористони аздиро бар уҳда дошт. Ӯ раиси кулли табибони Бағдод буд. Ба Эрон сафар карда, дар он ҷо забони форсиро низ омӯхтааст. Дар илми тиб таълифоти зиёд дорад. Дар «Кашфу-з-зунун» зиёда аз 16 асари тиббии Ибни Тилмиз ёд шудааст, вале аз ин миён китобе, ки муаллиф бо он маъруфу машҳур шудааст, «Қарободини ибни Тилмиз» мебошад. Ибни Тилмиз ба «ал-Қонун фӣ-т-тиб»-и Ибни Сино ҳошия низ навиштааст.
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- 1 2 3 4 5 الزركلي خ. ا. الأعلام (араб.): قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين — 15 — بيروت: دار العلم للملايين, 2002. — Ҷ. 8. — С. 72.
- 1 2 База данных Национальной библиотеки Чешской Республики
- 1 2 3 4 5 6 7 8 AA.VV. Encyclopaedia of Islam, Encyclopédie de l’Islam (фр.) — 1913.
Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Ибни Тилмиз / С. Шаҳобуддинов // Замин — Илля. — Д. : СИЭМТ, 2018. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] / сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2023, ҷ. 7). — ISBN 978-99947-33-89-9.