Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Ибни Қузмон

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ибни Қузмон
Таваллуд 1078[1] ё 1086[2]
Даргузашт 2 октябр 1160(1160-10-02)[1]
Шаҳрвандӣ (табаият)
Навъи фаъолият шоир
Жанр заҷал[d]
Забони осор арабӣ[1]

Абубакр Муҳаммад ибни Абдулмалик ибни Қузмон (ар. أبو بكر بن قزمان‎; 1078[1] ё 1086[2], Қуртуба, Андалусия2 октябр 1160[1], Қуртуба, Андалусия) — шоири араб.

Зиндагинома

[вироиш | вироиши манбаъ]

Аз ҷавонӣ ҳофизу таронасарои сайёр буд ва дар жанри мувашшаҳоти халқиву заҷал (наво) маҳорат дошт. Ибни Қузмон шумори абёти заҷалро, ки пеш аз вай ба шакли қитъа суруда мешуд, ба теъдоди абёти қасида расондааст. Девони ӯро калиди вазнҳои сурудҳои андалусӣ меноманд. Танҳо муқаддимаи девони ӯ дар чаҳорчӯби забони адабӣ таълиф шудааст, аммо шеърҳояш ба шеваи гуфтори мардумӣ иншо шудаанд. Дар ашъораш вожаю таъбирҳои испанӣ ва лотинӣ бисёранд. Ибни Қузмон дар адабиёти араб ҷои намоёнро ишғол мекунад. Ӯ ба лирикаи бармаҳали провансалӣ ва тавассути он ба қисми зиёди назми аврупоӣ таъсир расонидааст.