Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Ибни Ҷурайҷ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ибни Ҷурайҷ
сурат
Иттилооти инфиродӣ
Касб, шуғл: илоҳиётшинос, муҳаддис, муфассир, фақеҳ
Таърихи таваллуд: 699[1]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 767[2]
Маҳалли даргузашт:
Кишвар:
Самти фаъолият: илми ҳадис, тафсир ва фиқҳ
Ҷойи кор: Ҳиҷоз
Устодон: Abdulazeez ibn Abdallah ibn Khalid ibn Asid[d] ва ʿAmr ibn Shu'ayb[d]
Шогирдон: Абдурраззоқи Санъонӣ, Hasan bin Ziyad[d] ва Waki ibn al-Jarrah[d]
Осор:
Вироиши Викидода

Абулвалид Абдулмалик ибни Абдулъазизи Румӣ, маъруф ба Ибни Ҷурайҷ (ар. ابن جريج; 699[1], Макка767[2], Макка) — имоми сарзамини Ҳиҷоз, муфассир ва фақеҳи румиасл, тобеӣ ё табаатобеии сиқа (муътамад).

Зиндагинома

[вироиш | вироиши манбаъ]

Баъзе муҳаққиқон Ибни Ҷурайҷро нахустин касе донистаанд, ки дар аҳди ислом китоб тасниф кардааст. Аз ӯ тафсире бо номи «ал-Ҷомеъ» боқӣ мондааст, ки ба василаи Муҳаммад ибни Савр ва Ҳаҷҷоҷ ибни Муҳаммад ривоят шуда, яке аз тафсирҳои муътамад ба шумор меравад.

  1. 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #102835470 // Gemeinsame Normdatei (нем.) — 2012—2016.
  2. 1 2 (unspecified title)OpenITI.