Калидос

Калидос
Таваллуд	номаълум номаълум
Даргузашт	номаълум номаълум
Навъи фаъолият	шоир, шоири таронасаро, намоишноманавис, нависанда, филмноманависи синамо
Солҳои эҷод	тақрибан асри IV — тақрибан асри V
Жанр	epic poem[d], шеъри ғиноӣ[d], диром ва Indian classical drama[d]
Забони осор	санскрит
Парвандаҳо дар Викианбор

Калидаса (कालिदास, Kālidāsa; маънояш "ходими олиҳа Кали ") драматург ва шоири санскрити Ҳиндустони қадим буд. Асарҳои ӯ рамзи шукуфоии фарҳанги классикии Ҳиндустон мебошанд. Драмаи Калидаса " Шакунтала" яке аз аввалин асарҳои адабиёти Шарқ буд, ки ба забонҳои аврупоӣ тарҷума шуда, Аврупоро бо адабиёти Шарқ ошно кард.

Замони зиндагӣ ва эҷодкорӣ

Замон ва шароити зиндагии Калидос номаълум аст. Аз он давра ягон ҳуҷҷате дар бораи шоир боқӣ намондааст. Ҳамчунин, ҳамзамонон ва авлодонаш дар бораи ӯ чизе зикр нашудаанд. Ривоятҳои мардумӣ дар бораи ӯ маълуманд, аммо ба маълумоти дар онҳо мавҷудбуда бовар кардан номумкин астт. Ягона роҳи пешниҳоди ҳама гуна тахминҳо дар бораи ҳаёти Калидос таҳлили таърихнигории асарҳо, забон ва қаҳрамонҳои ӯ мебошад. Дар асарҳои ӯ ягон маълумоти воқеӣ дар бораи муаллиф мавҷуд нест. Мушкилӣ дар он аст, ки дар маҷмӯъ, ҳуҷҷатҳои таърихии хеле кам дар бораи Ҳиндустони он давра мавҷуданд; шумораи ривоятҳо аз миқдори маълумоти боэътимод хеле зиёдтар аст.

Чандрагупта II (танга аз коллексияи Осорхонаи Бритониё). Калидос эҳтимол дар давраи ҳукмронии ӯ зиндагӣ ва кор кардааст.

Эҷодиёт

Осори Калидос яке аз қуллаҳои шеъри классикии санскрит ба ҳисоб меравад. Он чизе, ки Калидосро аз дигар ҳунарварон фарқ мекунад, маҳорати услуб ва озодии баёни эҷодии ӯ аст, ки ба ӯ имкон дод мураккабии табиати инсонро бо тамоми сарвати он дар асарҳояш инъикос кунад. Тасвири дақиқи ӯ аз ангезаҳои рӯҳонӣ бо биниши васеъи тамоми даврони ӯ муттаҳид карда шудааст. Ба шарофати ин қаҳрамонҳои асарҳои Калидос на танҳо ҳамчун шахсиятҳои ҷолиб ва вижа, балки ҳамчун рамзҳои рӯҳияи халқи ҳинд ва робитаи ногусастании он бо фарҳанг ва табиати кишварро низ метавон пайдо кард .

Пайвандҳо

• Калидаса // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.