Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Константин Бранкузи

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Константин Бранкузи
фр. Constantin Brâncuși
рум. Constantin Brâncuși
Суратҳо
Таърихи таваллуд 19 феврали 1876(1876-02-19)[1][2][3][…]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт 16 марти 1957(1957-03-16)[6][7][1][…] (81 сол)
Маҳалли даргузашт
Мамлакат:
Жанр ҳунари интизоъӣ
 Парвандаҳо дар Викианбор

Константи́н Бранкузи́ (таваллуд — Бринку́ш, рум. Constantin Brâncuşi, фр. Constantin Brancusi; 19 феврали 1876[1][2][3][…], Hobița[d], Q61085182?, United Principalities of Moldavia and Wallachia[d][4][5]16 марти 1957[6][7][1][…], Порис[8][5]) — ҳайкалтароши руминиягӣ, яке аз чеҳраҳои дурахшон дар ҳайкалтарошии услуби ҷадид.

Зиндагинома

[вироиш | вироиши манбаъ]

Дар Бухарест (1898–1901) ва Порис (1905–07), аз ҷумла дар устохонаи О. Роден таҳсил кард. Асосан дар Фаронса умр ба сар бурдааст. Дар ибтидо бо услуби ҷадид (модерн) кор кард («На­моз», 1907; «Бӯса», 1908). Баъдтар ба содасозии шакл­ҳо гузашта, дар биринҷӣ, дарахт ё мармар тимсолҳои хаё­лӣ ё нимхаёлии табиат ва инсонро офарид (силсилаи «Паранда дар фазо», 1910–40). Нуқтаи баландтарини эҷодии Бранкузи дар маҷмааи ёдгорӣ дар Тиргу-Жиу (уезди Горж, Руминия), ки соли 1937 ба хотири қурбоншудагони Ҷанги якуми ҷаҳонӣ (1914–18) сохтаааст, таҷассум ёфтааст; ҷузъҳои асосии тар­кибии он – «Сутуни беинтиҳо», «Мизи хомӯ­шӣ» ва «Дарвозаи бӯса».