Ле Корбюзе
| Ле Корбюзе | |
|---|---|
| фр. Le Corbusier | |
| | |
| Иттилооти асосӣ | |
| Мамлакат | |
| Таърихи таваллуд | 6 октябр 1887[5][6][7][…] |
| Зодгоҳ | |
| Таърихи даргузашт | 27 август 1965[6][10][7][…] (77 сол) |
| Маҳалли даргузашт | |
| Таҳсил: | |
| Имзо |
|
Ле Корбюзе ( фр. Le Corbusier; ном ва насабb воқеӣ Чарлз-Эдуард Жаннерет-Грис ( фр. Charles-Edouard Jeanneret-Gris ( 6 октябри соли 1887, Ла Шо-де-Фонс, Швейтсария – 27 августи соли 1965, Рокебрюн-Кап-Мартен, Фаронса ) меъмори фаронсавии зодаи Швейтсария, пешравони модернизми меъморӣ ва функсионализм, намояндаи меъмории услуби байналмилалӣ, рассом ва банақшагири шаҳр, назарияпардози меъморӣ, нависанда ва публитсист буд. Жаннерет тахаллуси "Ле Корбюзе"-ро аз насаби бобокалонаш дар соли 1917 гирифт [11] .
Симои эҷодии меъмор
[вироиш | вироиши манбаъ]Ле Корбюзье яке аз меъморони барҷастатарини асри 20 аст, ки дар радифи ислоҳотгарони меъморӣ, аз қабили Валтер Гропиус, Людвиг Мис ван дер Роэ ва Франк Ллойд Райт, ки меъмориро барои қонеъ кардани ниёзҳои инсонияти муосир тағйир додаанд, қарор дорад. Ле Корбюзе бо биноҳои худ, ки ҳамеша фарқкунанда ва аслӣ буданд, инчунин бо маҳорати худ ҳамчун як публитсист ва муборизи ҳамоҳангӣ байни шахс ва муҳити онҳо шуҳрат пайдо кард.
Биноҳое, ки аз ҷониби ӯ тарҳроҳӣ шудаанд, дар се қора, кишварҳои гуногун сохта шудаанд: Швейтсария, Фаронса, Олмон, ИМА, Аргентина, Ҷопон, Русия, Ҳиндустон ва Бразилия .
Марҳилаҳои асосии фаъолияти эҷодӣ
[вироиш | вироиши манбаъ]-
Вилла Фаллет. 1905. Шо-де-Фондс, Швейцария
-
"Кохи Сафед." Хонаи волидон. 1912. Шо-де-Фонс, Швейтсария
-
Вилла Фовр-Жакот. Соли 1912. Швейтсария
-
Дом-Ино. 1914-1915. Модели сохторӣ
-
Хонаи Ино. Намунаи истироҳатӣ дар Биенналеи меъмории Венетсия дар соли 2014
-
Вилла Швоб, ё "Виллои туркӣ". 1916—1918. Шо-де-Фондс, Швейтсария
Мукофотҳо ва қадрдониҳо
[вироиш | вироиши манбаъ]- Доктори фахрӣ интихоб шуд ( Hanoris causa ):
- — Донишгоҳи Сюрих (барои таҳқиқоти фармоишҳои математикӣ, 1934 ),
- — Донишгоҳи техникии Сюрих ( 1955 ),
- — Донишгоҳи Кембриҷ ( 1959 ),
- — Донишгоҳи Колумбия (Ню Йорк, 1961 ),
- — Донишгоҳи Женева ( 1963 );
- Ҷоизаҳои Легиони Фахрии Фаронса:
- Узви фахрии бисёр Академияҳои санъат;
Дигар ҷоизаҳо инҳоянд:
- 1953 - Медали тиллоии Институти Шоҳии Меъморони Бритониё;
- 1961 - Медали тиллои Институти меъморони Амрико ;
- 1961 - Ордени Фаронса барои хизматҳои шоиста ;
- 1961 - Медали Франк П. Браун;
- 1963 - Медали тиллоии Флоренсия
- 1963 – Ҷоизаи Сиккенс барои корҳои пешрав дар соҳаи ранг, Нидерландия
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ 1.0 1.1 https://recherche.sik-isea.ch/sik:person-4000293/in/sikart — 2006.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 https://hdl.handle.net/21.12141/id/people.539770CF-0D25-4C6C-BEF9-B647450CB05F
- ↑ 3.0 3.1 3.2 Каталог Немецкой национальной библиотеки (нем.)
- ↑ https://www.moma.org/artists/3426 (ингл.)
- ↑ архитекторы, работающие в Швеции — 2014.
- ↑ 6.0 6.1 Le Corbusier (нидерл.)
- ↑ 7.0 7.1 Le Corbusier (ингл.) — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
- ↑ архитекторы, работающие в Швеции — 2015.
- ↑ 9.0 9.1 http://www.sikart.ch/KuenstlerInnen.aspx?id=4000293
- ↑ Charles-Edouard; Jeanneret-Gris, Charles-Edouard Le Corbusier [Jeanneret] — 2006.
- ↑ Власов, 2016.
Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Арнольд У. Европейская архитектура XX века. Эра функционализма (1924—1933 гг.) Т. 2. — М., 1964.
- Васильева Е. Идеальное и утилитарное в системе интернационального стиля: предмет и объект в концепции дизайна XX века. // Международный журнал исследований культуры, 2016, № 4 (25). — С. 72-80.
- Всеобщая история архитектуры. Т. 11. — М., 1973.
- Ле Корбюзье, М. В. Предтеченский Путешествие на Восток. — М.: Стройиздат. 1991.
- Жан-Луи Коэн. Ле Корбюзье и мистика СССР. Теории и проекты для Москвы. — М.: Арт-Волхонка, 2012. — 316 с. — ISBN 978-5-904508-24-1.
- Власов В. Г. Ле Корбюзье // Стили в искусстве. В 3-х т. — СПб.: Кольна, 1996. — Т. 2. — Словарь имён. — ISBN 5-88737-005-X.
- Власов В. Г. Архитектура. Классика и современность. Учебно-методическое пособие. — 2-е изд. — СПб.: Изд-во С-Петербургского Государственного университета, 2016.
- Гидион З. Пространство, время, архитектура. — М.: Стройиздат, 1984.
- Миронов А. В. Философия архитектуры: Творчество Ле Корбюзье. — М.: МАКС Пресс, 2012. — 292 с., ил., 500 экз., ISBN 978-5-317-03961-5
- Прокофьев В. Н. Инженер человеческого счастья — Ле Корбюзье / Прокофьев В. Н. Об искусстве и искусствознании. Статьи разных лет. — М., 1985.
- Фремптон К.. Современная архитектура: Критический взгляд на историю развития. — М.: Стройиздат, 1990. — ISBN 5-274-00223-4
- Ренато Де Фуско. Ле Корбюзье — дизайнер. Мебель, 1929. — М.: Советский художник, 1986.
- Анна Чудецкая. Что придумал Ле Корбюзье. Бойгонӣ шудааст 11 марти 2016 сол. — М.: Арт-Волхонка, 2012. — 54с.:ил. — ISBN 978-5-904508-25-8
- Jean-Louis Cohen. Le Corbusier. — Köln: Taschen Verlag, 2004. — ISBN 3-8228-3532-3.
- Jean-Louis Cohen. Le Corbusier: la planète comme chantier. — Paris: Textuel, 2005. — 192 p. — (Passion). — ISBN 2-88182-540-0, 978-2-88182-540-8.
- Жан-Луи Коэн. Ле Корбюзье / Пер. с фр. Людмила Кайсарова. — М.: TASCHEN, Арт-Родник, 2008. — 96 с. — 3 000 экз. — ISBN 978-5-9794-0136-2.
- Jean-Louis Cohen. Le Corbusier: an Atlas of Modern Landscapes. — New York: Museum of Modern Art, 2013.
Пайвандҳо
[вироиш | вироиши манбаъ]- Сомонаи расмии Бунёди Ле Корбюзе дар Париж Бойгонӣ шудааст 26 феврали 2010 сол.
- Таърихи сохтмони қароргоҳи СММ дар Ню Йорк
- Лежава И. Г. Ле Корбюзье. Дарки фазо Бойгонӣ шудааст 25 сентябри 2019 сол.
- Лежава И.Г. Ле Корбюзе. Шаҳрҳо Бойгонӣ шудааст 19 Декабри 2021 сол.
- Калисо дар Роншамп
- Ле Корбюзе. Bilder für die Ausschreibung zum Bau des Palastes der Sowjets, 1931. (англ.)
- Нақшаҳои бинои Ле Корбюзе
- Баҳс дар бораи Корбюзе дар доираи лоиҳаи русӣ-фаронсавӣ "Мутатинг воқеият"