Маросим

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search

Маросим - маҷмӯи амалҳои рамзие мебошад, ки муносибати шахсон ва гурӯҳҳои иҷтимоиро ба падидаҳои муҳими ҳаёти фарҳангии ҷомеа муқаррар менамояд. [1].

Маросимҳо дар Тоҷикистон[вироиш]

Дафну азодорӣ ва маросимҳои марбут ба он унсурҳои фарҳанги ғайримоддӣ ба ҳисоб мераванд, ки аз қадимулайём рўзгори мардум, тасаввуроту ҷаҳонбинӣ ва асотиру ақоиди мардумро инъикос кардаанд. Зеро дар ин маросимҳо низ як навъ анъанот ва суннатҳое ҷой доранд, ки инъикоскунандаи унсурҳои миллӣ буда, аксарияти онњо дар дигар халқу миллатҳо дида намешаванд. Мардуми тоҷик ҳанўз аз гузаштаи дур ҳастии инсонро аз таваллуд то ба марг вобаста ба муҳити иҳотакарда – табиат, кайҳон, обу оташ, боду хок ва дигар унсурҳои табиӣ алоқаманд меҳисобанд.

Маросимҳои дафну азодории мардумони дигар манотиқи ҷумҳурӣ аз рўзи вафот сар карда, то як сол идома меёбанд. Агар аз рўйи тартиб номбар намоем: ҷаноза, дафн, «себегаҳа», «ҳафт», «душанбегӣ», «панҷшанбегӣ», «шашмоҳагӣ» «бист», «чил», «сари сол», «сол» ё солшикан маросимҳои азодории мардуми суннимазҳаби Тоҷикистон мебошанд, ќисман дар шакли хонаводагӣ гузаронида мешаванд. Баъд аз қабули Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросимҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон» (2007) дар навоҳии Тоҷикистон баъзе маросимҳои азодорӣ низ танзим шуда, дар доираи низоми махсус дар хонаҳо баргузор мегарданд.

Сарчашма[вироиш]

Манбаъ[вироиш]

  1. Қонуни ҶТ Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросимҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон . Б.1. Мод. 2. Мафҳумҳои асосӣ