Микола Бажан

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Микола Бажан
укр. Микола Платонович Бажан
Mykola Bazhan.jpg
Тахаллусҳо:

Ник Бажан (Нік Бажан)

Санаи таваллуд:

26 сентябр (9 октябр) 1904

Зодгоҳ:
Санаи марг:

23 ноябр 1983(1983-11-23)[1][2] (79 сол)

Маҳалли марг:
Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият:

шоир, рӯзноманигор, тарҷумон, нависанда, сиёсатмадор

Забони осор:

русӣ ва украинӣ

Ҷоизаҳо:
Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ
ордени Ленин ордени Инқилоби Октябр Order of the Red Banner ордени Байрақи Сурхи Меҳнат Medal "For the Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945" Medal "In Commemoration of the 1500th Anniversary of Kiev"
Мукофоти ленинӣ Мукофоти сталинӣ
Имзо:

имзо

Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

Никола́й (Микола[3]) Плато́нович Бажа́н (укр. Мико́ла Плато́нович Бажа́н; дар солҳои 1920 тахаллуси шоири ояндагаро — Ник Бажан, укр. Нік Бажан, 9 октябри 190423 ноябри 1983) — шоир, сенариянависи шуравӣ ва укроинӣ[3], тарҷумон, публисист, фарҳангшинос, донишноманигор, ходими ҷамъиятии Украина. Академики АИ Украина (1951), Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ (1974), ширкаткунандаи ҶБВ (1941–1945).

Кор ва фаъолият[вироиш]

Аз соли 1957 то охири умр сармуҳаррири Энсиклопедияи Советии Украина буд.

Фаъолияти эҷодӣ[вироиш]

Фаъолияти эҷодиаш аз соли 1923 оғоз ёфтааст. Корнамоиҳои ширкатдорони ҷанги шаҳрвандиро васф кардааст (маҷм. «Посбони ҳабдаҳум», 1926). Дар маҷмӯаҳои «Иморат» (1929), «Шумора» (1931) оид ба сохтмони ҷамъияти сотсиалистӣ дар Украина ҳикоят мекунад. Достони сегонае бо номи «Намиранда» (1937; дар бораи С. М. Киров) дорад. Дар силсилаҳои «Шеърҳои Гурҷистон», «Шеърҳои Ӯзбекистон», «Ҳикояҳои Бориславск», ки дар таассуроти сафар ба ин мавзеъҳо эҷод шудаанд, дӯстию ягонагиро васф кардааст. Аз қаҳрамонию ватандӯстӣ, фидокории аскарону мардуми советӣ дар маҷмӯаҳову шеърҳои дар давраи ҶБВ (1941–45) нигоштааш «Қасам» (1941), достони «Даниил Галитский» (1942), китоби «Дафтари Сталинград» (1943; Мукофоти давлатии СССР, 1946) сухан меравад.

Ашъори баъдиҷангиаш саршор аз ғояҳои мубориза барои сулҳу озодӣ, дӯстию муҳаббат миёни халқҳо мебошанд («Таассуроти сафари Англия», 1949; Мукофоти давлатии СССР, 1949; «Нишонаҳо», 1978; Мукофоти ленинӣ, 1982 ва ғ). Ба забони украинӣ ашъори шоирони рус, латиш, тоҷик, гурчӣ, ӯзбек ва дигарро тарҷума кардааст.

Робита бо Тоҷикистон[вироиш]

Бажан ба Тоҷикистон ва баъзе аз аҳли адаби он робитаи дӯстӣ дошт. Баъзе шеърҳояш ба забони тоҷикӣ тарҷума шудаанд.

Ҷоизаву мукофотҳо[вироиш]

Барои тарҷумаи «Палангинапӯш»-и Руставели сазовори Ҷоизаи давлатии Гурҷистон ба номи Руставели (1937) гардид; барои тарҷумаи достони «Фарҳоду Ширин»-и Навоӣ унвони Шоири Халқии Ӯзбекистонро гирифт (1968).

Бо ордену медалҳои собиқ ИҶШС (мас., 5 ордени Ленин) мукофотонида шуда буд.

Қабри Николай Бажан дар қабристони Байков. МеъморО. К. Стукалов, ҳайкалтарош И. В. Макогон.

Хонавода[вироиш]

  • Ҳамсари нахуст — Галина Симоновна Коваленко (1905—1989), ҳунарпешаи театри «Березиль», баъдан тарҷумон. Дочь — Майя.
  • Ҳамсари дуввум — Нина Владимировна Лауэр.

Поси хотир[вироиш]

Ба шарафи Н. П. Бажан хиёбон дар Киев, ҳамчунин кӯча дар Харков номгузорӣ шудаанд.

Тангаи БМУ

Дар Киев ҳуҷрае ки Николай Бажан зиндагӣ мекард хона-музей табдил дода шудааст.

Нашри осор[вироиш]

  • Твори в чотирьох томах. — Київ, 1974—1975.
  • Твори в чотирьох томах. — Київ, 1984—1985.
  • Избранные произведения в двух томах. — М., 1984.

Эзоҳ[вироиш]

Пайвандҳо[вироиш]

Hero of Socialist Labor medal.png Микола Бажан. Сайти «Герои Страны».