Минбар
Минбар ( ар. منبر) ё мимбар — минбар дар масҷиди ҷомеъ, ки имом аз он хутбаи ҷумъа мехонад. Дар тарафи рости меҳроб ҷойгир шудааст.
Таърих
[вироиш | вироиши манбаъ]
Аввалин минбаре, ки аз он хутба гуфта шуд, танаи буридаи дарахти хурмо дар масҷиди Мадина буд. Бино ба ривояти Саҳеҳи Бухорӣ, минбарро дуредгари ғулом сохтааст [1]. Солҳои 628-629 Муҳаммад (с) минбари наверо насб кард, ки аз чӯб сохта шуда, аз ду зина ва нишастгоҳ иборат буд. Ин минбарро се хулафои рошидин аввал низ истифода кардаанд. Аз асри IX минбар шакли минбари баландеро гирифт, ки соябони чубин дошт. Соли 1256 ҳангоми сӯхтор дар масҷиди Мадина минбари он хароб шуд. Ҳоло дар ин масҷид минбаре мавҷуд аст, ки бо фармони Султон Муроди III-и турк сохта шудааст [2].
Аввалин минбаре, ки дар беруни масҷиди Мадина гузошта шудааст, дар масҷиди Амра (Миср) ҷойгир аст.
Вазифаи минбар
[вироиш | вироиши манбаъ]Дар намози ҷумъа имом барои гуфтани хутба ба минбар мебарояд. Дар ин лаҳза ҳамаи сӯҳбатҳо дар масҷид қатъ мегардад ва муъминон таваҷҷӯҳи худро ба хутба ҷалб мекунанд.
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Ализаде А. А. Минбар // Исламский энциклопедический словарь. — М. : Ансар, 2007. — ISBN 978-5-98443-025-8. (CC BY-SA 3.0)
- Власов В. Г. Минбар // Новый энциклопедический словарь изобразительного искусства: В 10 т.. — СПб.: Азбука-классика, 2006. — Т. V. — 768 с: ил. + вкл с.
- Меотская археологическая культура — Монголо-татарское нашествие. — М. : Большая российская энциклопедия, 2012. — 768 с. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 20). — ISBN 978-5-85270-354-5.