Мирзо Иброҳимов

Мирзо Иброҳимов
Мирзо Иброҳимов
Таваллуд	15 (28) октябр 1911; Eyvaq[d], Sharabian Rural District[d], Mehraban District[d], Шаҳристони Сароб, Устони Озарбойҷони шарқӣ, Эрон;
Даргузашт	17 декабр 1993 (82 сол); Боку, Озарбойҷон;
Шаҳрвандӣ (табаият)	ИҶШС; Озарбойҷон;
Навъи фаъолият	намоишноманавис, нависанда, тарҷумон, сиёсатмадор, насрнавис
Забони осор	озарбойҷонӣ ва русӣ
Ҷоизаҳо	; ;
	Парвандаҳо дар Викианбор

Иброҳимов Мирзо Аждар-уғлӣ (озарбойҷонӣ: Mirzə Əjdər oğlu İbrahimov; 15 [28] октябр 1911, Eyvaq^[d], Устони Озарбойҷони шарқӣ — 17 декабр 1993, Боку) — адиб, дараматург, мунаққид, тарҷумон ва ходими давлатию ҷамъиятии Озарбойҷон, академики АИ Озарбойҷон (1945), Нависандаи халқии Озарбойҷон (1961), Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ (1981).

Зиндагинома

Аз хонаводаи кишоварз. Дар 7-солагӣ ҳамроҳ бо хонаводааш ба Боку муҳоҷират кард. Осори адабияш аз солҳои 1930 нашр шудааст. Нахустин таълифоташ — очеркҳо, ҳикояҳо, ашъор дар мавзӯи иҷтимоиву сиёсӣ, намоишномаҳои «Ҳаёт» (1935, оид ба вуруди ақидаҳои сотсиалистӣ ба рустоҳо), «Мадрид» (1938, дар боби муборизаи қаҳрамононаи мардуми Испания ба муқобили фашизм) ва ғ. Дар силсилаи «Ҳикояҳои ҷануб» (1946) мавзӯъҳои бедодгариву истибдод ва бозёфти демократия дар Эрон матраҳ шудааст. Дар романи «Рӯзе мерасад» (1948, тарҷумаи тоҷикияш 1953) нависанда натиҷаи мушоҳида ва бардошташро аз ҷунбишҳои озодихоҳӣ дар Эрон бозтоб кардааст. Намоишномаи «Муҳаббат» (1942) оид ба заҳмати мардуми ақибгоҳ дар солҳои ҶБВ (1941-45) буда, мазҳакаи «Духтари рустоӣ» (1962), «Инсони хуб» (1967), драмаи «Шуълаҳои тобон» низ ҳамчун осори маърифатию миллӣ маъруфанд. Мазҳакаи «Духтараки деҳотӣ»-и Мирзо Иброҳимов дар театрҳои Тоҷикистон (тарҷумаи С. Улуғзода; Театри давлатии академии драмаи ба номи Абулқосим Лоҳутӣ, 1967; Театри драмаи мусиқии ш. Хоруғ, 1969) ба саҳна гузошта шудааст. Аз дигар осори муҳимми ӯ романи «Такягоҳи бузург» (1957), роман-эпопеяи «Парвона» (1969-70), «Китоби ҳаёти ман» (1982), «Суруди зиндагӣ» (1985), мақолаҳои публитсистӣ ва нақду баррасиҳои адабӣ мебошанд. Ӯ осори А. Чехов, Н. Островский, Шекспир, Молйер ва Б. Шоуро ба озарӣ баргардонидааст. Мирзо Иброҳимов ҳамчун раиси Шӯрои олии ҶШС Озарбойҷон (1954-58) талош кард, ки дар канори забони русӣ, забони озарӣ низ ба унвони забони расмӣ дар ин кишвар шинохта шавад. Дар ин замина тавонист Кумитаи марказиро мутмаин гардонад ва соли 1956 бо ворид кардани тағйиру илова бар Қонуни асосӣ, забони озарӣ дар Озарбойҷони шӯравӣ расмият пайдо кард. Мирзо Иброҳимов солҳои 1965-76 раиси ИН Озарбойҷон буд. Дорандаи Мукофоти давлатии ИҶШС (1951). Бо се ордени Ленин сарфароз гардидааст.

Эзоҳ

Адабиёт

Иброҳимов Мирзо Аждар-уғлӣ / М. Зайниддинов, А. Раҳмонқулов // Замин — Илля. — Д. : СИЭМТ, 2018. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] / сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2023, ҷ. 7). — ISBN 978-99947-33-89-9.