Сайдулло Мадаминов
Сайдулло Мадаминов | |
|---|---|
| ӯзбекӣ: Saydulla Abduquddusovich Madaminov | |
 | |
| Таърихи таваллуд | 4 сентябри 1957 (69 сол) |
| Зодгоҳ | |
| Намуди қушун | нерӯи ҳавоӣ |
| Ҷангҳо | |
| Ҷоизаҳо |
 |
Сайдулло Абдуқуддусович Мадаминов (зод. 4 сентябри 1957, ҶШС Қирғизистон) — полковники мустаъфӣ аз Ӯзбекистон, ки солҳои 2001—2003 чорумин фармондеҳи Қувваҳои ҳарбӣ-ҳавоӣ ва мудофиаи ҳавоии Ӯзбекистон буд.[1]
Зиндагӣ ва хизмати ҳарбӣ
[вироиш | вироиши манбаъ]Пас аз хатми Донишкадаи олии авиатсияи ҳарбии Ейск (ЕВВАУЛ) Мадаминов ба Округи ҳарбии Забайкал фиристода шуда, ба Артиши ҳавоии 23-юм пайваст: нахуст дар пойгоҳи ҳавоии Степ, сипас дар Ҷида.
Соли 1982 ӯ ба вазифаи фармондеҳи парвоз пешбарӣ шуд. Соли 1983 ба пойгоҳи Бранд-Бризен дар ҶМГ Шарқӣ гузаронда шуда, дар ҳайати Гурӯҳи қувваҳои шӯравӣ дар Олмон хидмат кард. То соли 1987 ба вазифаи фармондеҳи эскадрилия расид.
Соли 1991, баъд аз хатми дуввуми таҳсил дар Академияи Ҳавоии Гагарин (Монино), хизмати худро дар Округи ҳарбии Туркестон идома дод. Дар тобистони ҳамон сол ба пойгоҳи Қарши-Ханобод омада, сардори ситод ва муовини якуми фармондеҳи Полки ҳавоии 735-ум таъин гардид.[2]
Пас аз Фурӯпошии Иттиҳоди Шӯравӣ фармондеҳи полки 735-ум таъин шуд,[3][4] ки моҳи августи 1995 ба Полки ҳавоии 60-ум-и Қувваҳои ҳарбӣ-ҳавоӣ ва мудофиаи ҳавоии тоза ташкилшудаи Ӯзбекистон табдил дода шуд.
Дар миёнаҳои солҳои 1990 Ӯ бо ҳайати неруи ҳавоии Ӯзбекистон дар Ҷанги шаҳрвандии Тоҷикистон ширкат варзида, амалиётҳои зиёди ҳавоиро алайҳи гурӯҳҳои терроризми исломӣ анҷом дод. Дар охири даҳсола дар амалиёти безараргардонии ҷангиён-и Ҳаракати исломии Ӯзбекистон дар кӯҳистони Вилояти Сурхандарё ва ҳамлаҳои минбаъдаи онҳо ба манотиқи Ботканду Ош-и Қирғизистон иштирок дошт.
Соли 1999 ӯ ба Тошканд даъват шуда, муовини фармондеҳи Қувваҳои ҳарбӣ-ҳавоӣ ва мудофиаи ҳавоӣ таъин гардид.
Соли 2001 бо фармони Президенти Ӯзбекистон Ислом Каримов полковник Мадаминов фармондеҳи Қувваҳои ҳарбӣ-ҳавоӣ ва мудофиаи ҳавоӣ шуд ва то поёни соли 2003 дар ин мақом монд.[5] Баъдан мушовири калон ва нозири Вазорати мудофиа буд; августи 2007 ба нафақа баромад.[6]
Соли 1994 ӯ бо медали давлатии аввалини давлати мустақили Ӯзбекистон — «Жасорат» ва сипас ордени «Шон-Шараф» сарфароз гардонда шуд.[7][8]
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ ВАТАНПАРВАР(рус.). Ватанпарвар (27 августи 1984). — «... медали «Жасорат» супорида шуд: Сайдулло Абдуқуддусович Мадаминов – фармондеҳи қисми авиатсионии Вазорати мудофиа.»
- ↑ SOVIET ARMY(рус.). Soviet Army (23 феврали 1985).
- ↑ SOVIET PATRIOT(рус.). Soviet Patriot (28 апрели 1985).
- ↑ RED STAR(рус.). Red Star (4 феврали 1998).
- ↑ Security Assistance, U.S. and International Historical Perspectives: Proceedings of the Combat Studies Institute 2006 Military History Symposium. Government Printing Office. 2007. ISBN 978-0-16-087349-2.
- ↑ Узбекистан: Военные новости из Ташкента от А. Касымходжаева(рус.). Centrasia.
- ↑ WATANPARVAR(рус.). Watanparvar (22 январи 2000).
- ↑ WATANPARVAR(рус.). Watanparvar (27 августи 1994).