Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Сандро Боттичелли

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Сандро Боттичелли
итол. Sandro Botticelli
Суратҳо
Таърихи таваллуд тақрибан 1445[1][2]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт 17 майи 1510[3][4][2][…]
Маҳалли даргузашт
Мамлакат:
Жанр такчеҳра[8][6], наққошии таърихӣ[d][8][6], наққошии мазҳабӣ[d][8], allegory[d][6], наққошии устураӣ[d][6] ва religious art[d][6]
Имзо
 Парвандаҳо дар Викианбор

Сандро Боттичелли (аслан Алессандро Филиппепи) (1444, Флоренсия–1510, ҳамон ҷо) — рассоми итолиёии даврони Эҳё.

Дарси маҳоратро аз рассоми машҳур Филипо Липпи омӯхтааст. Бештар ба манзаранигорӣ ва порт­рет таваҷҷуҳ дошт, ҳарчанд доманаи эҷодаш ниҳоят фарох аст. Аз асотир ва адабиёти атиқа бо маҳорати баланд истифода бурдааст. Мусаввараҳояш бо банду баст ва мувозинати худ бинандаро мафтун месозанд, дар онҳо аз рамз, кинояю истиора устодона кор гирифта шудааст. Масалан, дар мусаввараи «Таваллуди Ноҳид» чеҳраи илоҳаи зебоӣ – назокату латофати зан ба тамом кушода шуда, дар бинанда эҳсоси эҳтирому самимиятро бедор месозад. Симои зан дар мусаввараҳои «Фаромӯшшуда», «Магнификат», «Кентавр ва Паллада» олӣ тасвир ёфтааст.

Боттичелли барои асари машҳури Данте «Мазҳакаи илоҳӣ» зиёда аз 80 расми ҷолиб офаридааст, ки аз ҳар ҷиҳат нотакроранд ва то ба ҳол дар нашри ин китоб ба забонҳои гуногуни дунё ис­­ти­фода мешаванд. «Туҳмат», «Таърихи Виргиния», «Мар­­­­­ги Лукретсия», «Саҳнае аз зиндагӣ», «Ибодат», «Таслиб», «Мав­луди Исо», «Баҳор», «Парастиши соҳир», «Юдиф ва Оло­­ферн», «Суботкорӣ» ва дигар мусаввараҳояш ҳамчун қул­лаи ба­лан­­ди санъати Аврупо эътироф шуда, дар бузургтарин ни­гористонҳои Аврупо ва Амрико маҳфузанд.

== Эзоҳ ==