Сафар Амиршоев

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Сафар Амиршоев
Зодрӯз 15 декабр 1912(1912-12-15)
Зодгоҳ деҳаи Заргар, хонигарии Бухоро, Империяи Русия[1]
Таърихи даргузашт 16 июл 1944(1944-07-16)
Маҳали даргузашт
Мансубият  Иттиҳоди Шӯравӣ
Намуди қушун артиллерия
Солҳои хидмат 19351937 ва 19411944
Рутба Сержанти калони гвардия
Фармондеҳ фармондеҳи тӯпҳо
Набард/ҷангҳо Ҷанги Бузурги Ватанӣ
Ҷоизаҳо ва мукофотҳо
Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ

(пас аз марг)

Ордени Ленин Ордени Ситораи Сурх
Медалҳо

Сафар Амиршоев (15 декабри соли 1912, деҳаи Заргар, ноҳияи Ховалинг, вилояти Хатлон – 16 июли 1944, деҳаи Жежмаряй, Литва) — иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ, Қаҳрамони Иттифоқи Советӣ (1944), сержанти калони гвардия.

Зиндагинома[вироиш]

Сафар Амиршоев 15 декабри соли 1912 дар деҳаи Заргар, хонигарии Бухоро, Империяи Русия (ҳозира Деҳоти Лоҳутӣ, ноҳияи Ховалинг) дар оилаи деҳқон ба дунё омадааст. Маълумоташ миёнаи нопурра. То соли 1935 дар колхози ба номи Кирови ноҳияи Балҷувон ҳисобчӣ ва котиби колхоз буд. Соли 1935 ба сафи Армияи Сурх даъват шуда, дар шаҳри Сталинобод дар ҳайати полки 47-уми кӯҳгарди савораи тоҷик аввал ҳамчун аскари қаторӣ ва пас аз хатми мактаби 6-моҳаи командирӣ ёрдамчии командири взводи савора (то с. 1937) буд.

Иштирок дар ҶБВ[вироиш]

Сафар Амиршоев декабри 1941 ихтиёрӣ ба ҷанг рафт. Дар ҳайати батареяи 5-уми дивизиони 2-юми полки 206-уми артиллерии дивизияи 8-уми артиллерии захираҳои Сарфармондеҳи Олии ҷабҳаҳои Ҷанубу Ғарбӣ ва Воронеж, сипас дар ҳайати полки 213-уми артиллерии гвардиявии корпуси 5-уми артиллерии Армияи 5-уми Белоруссия ба сифати командири дастаи тӯпчиён ҷангидааст. Дар яке аз муҳорибаҳо бо тӯпи худ гитлерчиёни бисёреро нобуд сохта, аслиҳаи ҷангии онҳоро ғанимат гирифт.

Қаҳрамонӣ ва марг[вироиш]

Субҳи 16 июли 1944 бригадаи 8-уми артиллерӣ ба канори шаҳрчаи Жожмаряйи Литва наздик шуд. Душман бо 58 танк ва сарбозони зиёд ба ҳуҷум гузашт. Ҷанги шадид сар шуд. Сафар Амиршоев аввалин шуда оташ кушод. «Шоҳпаланг» якбора дар ҷояш истоду аз он дуд фағона зад. Душман якбора ба муқобили тӯпи Сафар Амиршоев 12 танкро сафарбар кард. Сафар Амиршоев танки якумро сӯзонд. Яке аз снарядҳо дар назди тӯпи Сафар Амиршоев таркид. Сипари чапи тӯп сӯрох шуда, тӯпи Сафар Амиршоев таркид ва худи Сафар Амиршоев захмӣ шуд. Шикастапораи снаряд синаи ӯро шикофта, аз миёнаи шонааш баромада буд. Сафар Амиршоев оғуштаи хун ҷангро давом дода, боз як танки душманро тарконд. Қаҳрамонии бемисли ӯ ҷанговаронро рӯҳбаланд кард. Онҳо чор танкро аз кор бароварданд. Душман ақиб гашт. Сафар Амиршоев дар шафати тӯпаш ҳалок шуд.

Бо фармони Президиуми Совети Олии ИҶШС аз 25 сентябри соли 1944 ба сержанти калон Сафар Амиршоев, баъд аз марг, унвони Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ дода шуд. Дар қабристони бародарии шаҳри Жежмаряй ба хок супорида шудаст.

Ордену медалҳо[вироиш]

Бо орденҳои Ленин, Ситораи Сурх ва медалҳои «Барои шуҷоат» ва «Барои мудофиаи Сталинград» сарфароз гардидааст.

Бузургдошт[вироиш]

Доир ба корномаи Сафар Амиршоев ҷангноманавис Раҳмон Сафар очерки «Ӯ мурдан намехост» ва повести ҳуҷҷатии Сафар Амиршоев (Душанбе:Ирфон,1973. – 122 с.) навиштааст. Дар Театри мазҳакаи мусиқии Кӯлоб ва Театри давлатии ҷавонон ба номи М. Воҳидов аз рӯи пйесаи Р. Сафаров ва Т. Аҳмадхонов соли 1977 намоишномаи «Сафар Амиршоев»-ро ба саҳна гузошта буданд.

Хотира[вироиш]

  • Дар қабристони бародарон, вилояти Каунас, ноҳияи Кайшядор, шаҳри Жежмаряй, кишвари Литва ба хок супурда шудааст.
  • Дар шаҳри Жежмаряй кӯчаро ба номаш гузоштаанд.
  • Дар шаҳри Душанбе кӯчаи Сафар Амиршоев
  • Дар ноҳияи Балҷувон Деҳоти Сафар Амиршоев
  • Дар шаҳри Кӯлоб кӯча ва муҷассамашро
  • Дар ноҳияи Кӯлоб хоҷагии калонтаринро
  • Дар деҳаи Даҳана муҷассамаашро гузоштаанд то номи қаҳрамон фаромӯш нашавад.

Адабиёт[вироиш]

  • Р. Сафаров Сафар Амиршоев. – Душанбе: Ирфон,1973. – 122 с.

Эзоҳ[вироиш]

Пайвандҳо[вироиш]

Сарчашма[вироиш]