Тлемсен
| Шаҳр | |
Тлемсен | |
|---|---|
| تلمسان / Tilimsan | |
| | |
| 34°53′ с. ш. 1°19′ з. д.HGЯO | |
| Кишвар | Алҷазоир |
| Таърих ва ҷуғрофиё | |
| Таъсис | асри VIII |
| Масоҳат | 40 км² |
| Баландии марказ | 800 м |
| Минтақаи замонӣ | UTC+1:00 |
| Аҳолӣ | |
| Аҳолӣ | 173 531 нафар (2008) |
| Шиносаҳои ададӣ | |
| Нишонаи почта | 13000 |
|
|
|
Тлемсен (ба арабӣ: تلمسان) — шаҳр дар шимолу ғарби Алҷазоир, дар наздикии марзи Марокаш воқеъ буда, яке аз марказҳои таърихии фарҳанги исломию андалусӣ дар Африқои Шимолӣ мебошад.[1] Шаҳрро «гавҳари Мағриб» меноманд; аҳолии он зиёда аз 170 ҳазор нафар аст.[1]
Таърих
[вироиш | вироиши манбаъ]Тлемсен дар асрҳои миёна, бахусус дар замони сулолаи Зайёниён (асрҳои XIII–XVI), пойтахти подшоҳии Тлемсен ва маркази бузурги илму ҳунар буд.[1] Дар он бисёр олимону сӯфиён зиндагӣ мекарданд; пас аз он зери ҳукмронии Усмониён ва баъдан Фаронса қарор гирифт.
Ҷуғрофия ва иқлим
[вироиш | вироиши манбаъ]Тлемсен дар доманаи кӯҳҳои Тлемсен, дар баландии тақрибан 800 метр аз сатҳи баҳр воқеъ аст; иқлими он баҳримиёназаминии кӯҳӣ — муътадил ва нисбатан салқин — мебошад. Дар наздикии шаҳр шаршараҳо ва чашмаҳо ҷойгиранд.
Аҳолӣ
[вироиш | вироиши манбаъ]Аҳолии Тлемсен зиёда аз 170 ҳазор нафар буда, асосан арабу барбар мебошанд; забонҳои паҳн арабӣ ва фаронсавӣ ҳастанд. Шаҳр бо лаҳҷаи хоси худ ва анъанаҳои андалусӣ машҳур аст.[1]
Иқтисод
[вироиш | вироиши манбаъ]Иқтисоди Тлемсен бар ҳунармандӣ (бофандагӣ, чарм, кулолгарӣ), кишоварзӣ (зайтун, ангур), сайёҳии таърихӣ ва саноати хӯрокворӣ асос меёбад.
Нақлиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]Дар Тлемсен Фурудгоҳи Зенат — Месалӣ-Ҳаҷ, истгоҳи роҳи оҳан, телекабина ва шоҳроҳҳо амал мекунанд, ки шаҳрро бо Оран ва марзи Марокаш мепайвандад.
Фарҳанг ва маориф
[вироиш | вироиши манбаъ]Тлемсен бо ёдгориҳои меъмории исломию андалусии худ машҳур аст: масҷиди Бузург (асри XII), харобаҳои Мансура, масҷид ва оромгоҳи Сиди-Бумедиен ва мадрасаҳои таърихӣ. Соли 2011 шаҳр «пойтахти фарҳанги исломӣ» эълон шуда буд.
