Убайдуллоҳи Самарқандӣ
Убайдуллоҳи Самарқандӣ |
|---|
Убайдуллоҳи Самарқандӣ (форсӣ: عبیدالله سمرقندی; ? — қарни XVI) — олим ва фақеҳи форс-тоҷик.
Зиндагинома
[вироиш | вироиши манбаъ]Дар Самарқанд таваллуд шудааст. Бино ба маълумоти «Музаккиру-л-аҳбоб» аксари илмҳои расмии замонашро аз бар кардааст.
Аз ӯ асари «Сироҷу-с-соликин ва латоифу-л-орифин» боқӣ мондааст, ки аз муқаддима, ҳашт боб ва хотима иборат мебошад. Китоб ба фаъолияти шайх Лутфуллоҳи Чустӣ (вафот 1559) оид аст. Дар он муаллиф доир ба воқеаҳои сиёсии асри 16-и Фарғона, Тошканд, Самарқанд, Чағониён, Ҳисор ва ғайра маълумот медиҳад. Асар оид ба муборизаи силсилаи нақшбандия ва кубравия маълумоти фаровон дорад. Нусхаи ноқиси асари Убайдуллоҳи Самарқандӣ дар захираи дастнависҳои шарқии Институти шарқшиносии Академияи илмҳои Узбекистон (№ 629) ва нусхаи пуррааш дар китобхонаи шахсии А. А. Семёнов маҳфузанд.
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Убайдуллоҳи Самарқандӣ / У. Назиров // Сақофӣ — Ховалинг. — Д. : СИЭСТ, 1987. — (Энциклопедияи Советии Тоҷик : [дар 8 ҷ.] / сармуҳаррир М. Д. Диноршоев ; 1978—1988, ҷ. 7).