Шаман (боварӣ)
(Тағйири масир аз Шаман)
Тибқи эътиқодоти динӣ ва ирфонии шаманизм, шаман шахсест, ки дар муошират байни ҷаҳони моддӣ ва маънавӣ миёнгарост.
Пайдоиши калима
[вироиш | вироиши манбаъ]Истилоҳи "шаман" дар бисёр забонҳои ҷаҳон вуҷуд дорад.
Мувофиқи як назарияие, ин калима аз шраман ( shramaṇa ) - зоҳиди саргардон, як зоҳиди рӯҳонӣ дар замони Ҳиндустони Қадим гирифта шудааст . Якҷоя бо буддоӣ, ин истилоҳ дар саросари Осиё паҳн шуд ва тавассути забони эвенкӣ ба забонҳои русӣ ва ғарбӣ ворид шудааст[1] . Мувофиқи версияи дигар, ин калима решаи аслии тунгуси-манҷурӣ буда, аз решаи sa ( sa-mi/ha-mi/sha-mi) "дониш" + -man ( пасванди исми феълӣ, пасванди майли шахс ба чизе), айнан гирифта шудааст: saman "дониш [он чизе ки ба дигарон дода нашуда]" мебошад [2] [3] [4] .
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ Eliade Mircea. Shamanism: Archaic Techniques of Ecstasy. — Arkana Books, 1989. — P. 495. — 610 p. — ISBN 9780140191554.
- ↑ Сравнительный словарь тунгусо-маньчжурских языков. — Л.: Наука, 1977. — С. 49—51.
- ↑ Василевич Г. М. Русско-эвенкийский словарь. — М., 1948.
- ↑ Эвенкийско-русский словарь / сост. Г. М. Василевич. — М.: Гос. изд-во иностранных и национальных словарей, 1958. — С. 771.