Юлий Айхенвалд
Намуди зоҳирӣ
Юлий Айхенвалд | |
|---|---|
| | |
| Таърихи таваллуд | 12 (24) январи 1872[1] |
| Зодгоҳ | |
| Таърихи даргузашт | 17 декабри 1928 (56 сол) |
| Маҳалли даргузашт | |
| Маҳалли дафн | |
| Шаҳрвандӣ (табаият) | |
| Таҳсилот | |
| Навъи фаъолият | мунтақиди адабӣ, рӯзноманигор |
| Забони осор | русӣ |
Юлий Исоевич Айхенвалд (12 [24] январи 1872[1], Balta[d], Podolia Governorate[d], Русияи подшоҳӣ[1] — 17 декабри 1928, Берлин) — адабиётшиноси рус, ки дар давраи гулгулшукуфии модернизми рус шуҳрат ва нуфузи зиёд дошт. Юлий Айхенвалд муаллифи чандин асари фалсафист. Ҳамчунин аз пажӯҳишгарони мумтози осори Толстой, Гончаров, Чехов ва дигарон мебошад.
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- 1 2 3 4 Краткая литературная энциклопедия (рус.) — М.: Советская энциклопедия, 1962.