Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Юозас Балтушис

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Юозас Балтушис
литвонӣ: Juozas Baltušis
Акс:Juozas Baltušis.jpg
Таваллуд 27 апрел 1909(1909-04-27)[1]
Даргузашт 4 феврал 1991(1991-02-04)[1][3][4][…] (81 сол)
Шаҳрвандӣ (табаият)
Навъи фаъолият нависанда, қиссанавис, рӯзноманигор, сиёсатмадор
Жанр повест[d]
Забони осор забони литвонӣ[d][3]
Ҷоизаҳо
ордени Инқилоби Октябр ордени Байрақи Сурхи Меҳнат ордени «Нишони Фахрӣ»

Юо́зас Балту́шис (литвонӣ: Juozas Baltušis, насаб ва номи аслиаш Албертас Юозенас[5]; 14 апрел 1909, Рига4 январи 1991, Вилнюс) — публитсист, нависанда ва ходими ҷамъиятии Литва. Нависандаи халқии Литва (1969).

Асарҳояш аз соли 1932 нашр мешаванд. Солҳои 1959–67 ҷонишини раиси Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Литва буд. Муаллифи маҷм. ҳикояҳои «Оғози ҳафта нек аст» (1940), «Юнучқаи сафед» (1943), «Барои Валюса Алексас лозим аст» (1965), «Бо пайраҳаҳои падарону бародарон» (1967). Дар пйесаи «Бонги хурӯсон» (1947) Б. тимсоли воқеии кулакҳо ва дар қиссаҳои «Солҳои фурӯхташуда» (китоби 1–2, 1957–69, ба тоҷикӣ, китоби 1, 1972) ва дар асари «Гуфтор дар бораи Юзасе» (1979) як қатор симоҳои муздурони деҳотро офаридааст. Романи «Духтари оташ»-и Ҷ. Икромиро ба литвонӣ тарҷума кардааст. Бо ду орден ва чанд нишон сарфароз гардидааст.

  1. 1 2 3 База данных Национальной библиотеки Чешской Республики
  2. Балтушис Юозас // Большая советская энциклопедия (рус.): [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  3. 1 2 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): платформаи додаҳои боз — 2011.
  4. Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija (хорв.)LZMK, 1999. — 9272 с.
  5. Балтушис // Асос — Боз. Д. : СИЭМТ, 2013. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] / сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2023, ҷ. 2). ISBN 978-99947-33-52-4.