Ярослав Гритсак

Ярослав Гритсак
Ярослав Гритсак
Таърихи таваллуд	1 январи 1960 (66 сол)
Зодгоҳ	Dovhe[d], Stryi Raion[d], Вилояти Лвов, ҶШС Украина, ИҶШС;
Кишвар	ИҶШС; Укройн;
Самти фаъолият	муаррих, устоди донишгоҳ, публисист
Ҷоизаҳо	Order of the Lion[d] Anton Gindely Award[d] Solomiya Pavlychko Prize[d] Order "For Intellectual Courage"[d] Antonovych prize[d]
	Парвандаҳо дар Викианбор

Ярослав Иосифович Грицак (зод. 1 январи 1960) — таърихнигори украинӣ, доктори илмҳои таърих ва профессори Донишгоҳи католикии Украина мебошад. Ӯ инчунин директори Институти тадқиқоти таърихии Донишгоҳи миллии Лвов ба номи Иван Франко аст.

Таҳсилот

Грицак 1 январи соли 1960 дар деҳаи Довге-и Вилояти Лвов, ки он вақт қисми ҶШС Украина дар ҳайати Иттиҳоди Шӯравӣ буд, таваллуд шудааст.^[1]

Ӯ соли 1987 дар Донишгоҳи Лвов дараҷаи номзади илмро ба даст овард. Грицак соли 1996 рисолаи доктории худро ҳимоя кард.^[1] Аз соли 1992 инҷониб ӯ директори Институти тадқиқоти таърихии Донишгоҳи миллии Лвов ба номи Иван Франко мебошад.^[2]

Фаъолият

Ярослав Грицак сармуҳаррири маҷаллаи илмии «Украини муосир» ва узви ҳайати таҳририяи маҷаллаҳои «Ab Imperio», «Krytyka» ва «Slavic Review» мебошад. Ӯ инчунин профессори фахрии Академияи Киев-Моҳила аст.

Барои китобаш дар бораи Иван Франко ӯ соҳиби Ҷоизаи Антоновичҳо барои дастовардҳои зеҳнӣ ва ҷоизаи «Беҳтарин китоби Украина» аз ҷониби маҷаллаи «Кореспондент» гардидааст.

Аз соли 2015 ӯ узви комиссияи озмунӣ барои интихоби директори Бюрои миллии зиддикоррупсионии Украина (NABU) мебошад.

Назариёт

Пас аз оғози ҳамлаи Русия ба Украина дар соли 2022, ӯ борҳо таъкид кардааст, ки сулҳро бидуни иштироки Украина баррасӣ кардан мумкин нест. Ӯ ин ҷангро «ҷанги фарсоишӣ» (war of attrition) номида, қайд кард, ки омили асосӣ барои созишномаи сулҳ бояд кафолатҳои амниятии Украина бошанд.^[3]

Китобҳо

Рӯҳияе, ки ба набард мебарад... Портрети сиёсии Иван Франко (1856–1916) (Лвов, 1990, ба забони украинӣ)

Очеркҳои таърихи Украина: Ташаккули миллати муосири украинӣ (Киев, 1996, ба забони украинӣ)

Украина: Тавлиди миллат, 2022 (Тарҷумаи англисӣ: 2023)

Эзоҳ

1 2 Yaroslav Hrytsak. 15 апрели 2026 санҷида шуд. Баргирифта аз сарчашмаи аввал 21 апрели 2014.
↑ Yaroslav Hrytsak. timeandspace.lviv.ua. 15 апрели 2026 санҷида шуд. Баргирифта аз сарчашмаи аввал 3 марти 2016.
↑ Ukrainian historian Yaroslav Hrytsak on the path ahead for his country(англ.), NPR (15 August 2025).

Пайвандҳои беруна

Китобшиносии Грицак Бойгонӣ шудааст 29 ноябри 2014 сол. дар портали chtyvo

[ceu-1] 1 2 Yaroslav Hrytsak. 15 апрели 2026 санҷида шуд. Баргирифта аз сарчашмаи аввал 21 апрели 2014.

[2] Yaroslav Hrytsak. timeandspace.lviv.ua. 15 апрели 2026 санҷида шуд. Баргирифта аз сарчашмаи аввал 3 марти 2016.

[k-3] Ukrainian historian Yaroslav Hrytsak on the path ahead for his country(англ.), NPR (15 August 2025).

[1]

[2]

[3]