Ҳайдар Сафиев

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Ҳайдар Сафиев
Санаи таваллуд:

5 феврал 1950(1950-02-05) (69 сол)

Зодгоҳ:

Кӯлоб , ҶШС Тоҷикистон

Мамлакат:

 Тоҷикистон

Фазои илмӣ:

кимиё

Дараҷаи илмӣ:

доктори илмҳои химия

Унвонҳои илмӣ:

профессор

Алма-матер:

Институти политехникии Киев

Ҷоизаҳо:

Дорандаи Ҷоизаи давлатии ҶТ ба номи Абӯалӣ ибни Сино (2001), Ҷоизаи байналмилалии ЭКО дар соҳаи илм ва технология (2002).

Ҳайдар Сафиев - доктори илмҳои кимиё (1997), профессор, Дорандаи Ҷоизаи давлатии ҶТ ба номи Абӯалӣ ибни Сино (2001), Узви пайвастаи Фарҳангистони улуми Тоҷикистон (2015) [1]

Зиндагинома[вироиш]

Ҳайдар Сафиев 5 феврали соли 1950 дар ш. Кӯлоб ба дунё омадааст. Ҳайдар Сафиев Институти политехникии Киев ва Институти ҷамъиятии патентшиносиро хатм намудааст (1972), ихтисос – «технологияи маводи ғайриорганикӣ». Ассистенти кафедраи Институти политехникии Киев (1972-1973), мудири кафедраи Институти давлатии омӯзгории Кӯлоб (1977-1982), муовини мудири Шӯъбаи илм, техника, мактабҳои олӣ ва миёнаи махсуси Шӯрои Вазирони ҶШС Тоҷикистон (1982-1987), мудири озмоишгоҳи Институти химияи ба номи В.И.Никитини Фарҳангистони улуми Тоҷикистон (1987-1998). Муовини сардори шӯъбаи техникаи Корхонаи алюминийи Тоҷикистон (1998-2001), саркотиби илмии Фарҳангистони улуми Тоҷикистон (1991), ректори Донишгоҳи миллии Тоҷикистон (2001-2005), мушовири Президенти ҶТ дар масъалаҳои илм ва технологияи баланд (2005-2009), директори Муассисаи давлатии «Институти илмиву тадқиқотии металлургияи» Корхонаи воҳиди давлатии ТАЛКО (2009).[2] Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: химия ва технологияи маводи ғайриорганикӣ, коркарди ҷомеи ашёи хоми маъданӣ ва партовҳои саноатӣ. Муаллифи бештар аз 300 асари илмӣ. Дорандаи зиёда аз 30 шаҳодатномаи муаллифии ИҶШС, патентҳои Федератсия Русия ва Тоҷикистон.

Осор[вироиш]

  • Об - мӯъҷизаи табиат.- Д., 2003,
  • Комплексная переработка отходов производства алюминия. - Д., 2005. ва диг.[3]

Мукофот ва ҷоизаҳо[вироиш]

  • Дорандаи Ҷоизаи давлатии ҶТ ба номи Абӯалӣ ибни Сино (2001),
  • Ҷоизаи байналмилалии ЭКО дар соҳаи илм ва технология (2002).[4]

Пайвандҳои беруна[вироиш]

Манобеъ[вироиш]

  1. Боз 7 академик зиёд шуд.Архив
  2. Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон.Ҳайати шахсӣ. – Д.: Дониш, 2011. - 216 с.
  3. Энсиклопедияи олимони Донишгоҳи давлатии миллии Тоҷикистон. - Д., 2008. - С. 280.
  4. Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон.Ҳайати шахсӣ. – Д.: Дониш, 2011. - 216 с.