Ҳасан ибни Алӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҳасан ибни Алӣ
араб. ар. الحسن بن علي
сурат
Иттилооти инфиродӣ
Касб, шуғл: ходими давлатӣ
Таърихи таваллуд: 1 март 625(0625-03-01)
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 669[2][3][4]
Маҳалли даргузашт:
Маҳалли дафн:
Кишвар:
Эътиқод: Шиъа 12 имомӣ[5]
Падар: Алӣ ибни Абутолиб[2]
Модар: Фотима бинти Муҳаммад[2]
Ҳамсар Umm Ishaq bint Talhah[d] ва Ja'da bint al-Ash'at[d]
Фарзандон: Qasim ibn Hasan[d], Fatimah bint al-Hasan[d], Abu Bakar ibn Hassan bin Ali[d], Talha ibn Hasan[d], Husayn ibn al-Hasan ibn ʿAly[d], Zayd ibn Al-Hasan[d] ва Hassan Al Muthanna[d]

Иттилооти иловагӣ
Лоиҳаҳои алоқаманд:  Викианбор  
Вироиши Викидода

Ал-Ҳасан ибни Алӣ ибни Абу-Толиб (ар. الحسن بن علي بن أﺑﻲ طالب1 март 624 ё 6255 марти 669) — арбоби давлатӣ, пешвои сиёсиву динии араб, набераи паёмбар Муҳаммад (с), писари амакбачааш Алӣ ва духтараш Фотима. Халифаи панҷуми Хилофати Рошидин (аз январ то июли 661).

Зиндагинома[вироиш | вироиши манбаъ]

Дар замони хилофати падараш Алӣ ибни Абутолиб дар ҷанги Сиффин ширкат дошт. Пас аз марги фоҷиавии падараш дар соли 661 Ҳасан халифаи Хилофати Араб эълон шуд, аммо пас аз чанд моҳ дарк кард, ки барои муқобила бо Муовияи I қувва ва воситаҳои кофӣ надорад, қудратро ба дасти охиринаш дод. Пас аз тахт даст кашидан бо бародараш Хусайн [6] ба Мадина рафт.

Тибқи шартҳои паймон, пас аз марги Муовия, қудрат дар хилофат ба Ҳасан бармегардад [7] [8] . Ба эътиқоди шиъаҳо, ин шарт ба Муовия, ки мехост вориси писараш Язиди 1-ро бубинад, мувофиқ набуд, ки сабаби заҳролуд шудани имом шудааст .

Шиъаён иддаъо доранд, ки Муъовия ибни Абусуфён дар марги Ҳасан даст дошта ва ҳамсараш иҷрокунанда будааст [6] .

Эзоҳ[вироиш | вироиши манбаъ]