Ҷонон Бобокалонова

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Ҷонон Бобокалонова
Ҷонон Каримовна Бобокалонова
Санаи таваллуд:

13 сентябр 1929(1929-09-13)

Зодгоҳ:

Конибодом

Санаи марг:

17 июн 2005(2005-06-17) (75 сол)

Маҳалли марг:

Душанбе, Тоҷикистон

Мамлакат:

 Тоҷикистон Тоҷикистон

Фазои илмӣ:

филология

Ҷойҳои кор:

Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко

Дараҷаи илмӣ:

доктори илмҳои филология

Унвонҳои илмӣ:

профессор

Алма-матер:

Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко

Ҷоизаҳо:

нишони «Аълочии маорифи халқи ҶШС Тоҷикистон» (1971), унвони «Ходими шоистаи илми Ҷумҳурии Тоҷикистон» (1994), медали «Барои меҳнати шоён» (1970)

Ҷонон Каримовна Бобокалонова (тав. 13.09.1929, ш. Конибодом – ваф. 17.06.2005, ш. Душанбе), адабиётшиноси маъруфи тоҷик, доктори илмҳои филологӣ (1983), профессор (1985), Арбобони шоистаи илми Тоҷикистон (1992), академики Академияи илмҳои байналмилалии мактабҳои олӣ, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1991), узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон (1995).

Зиндагинома[вироиш]

Солҳои 1945–1946 дар шӯъбаи тайёрӣ, 1945–1949 дар факултети забон ва адабиёти Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил карда, онро бо дипломи аъло ва стипендияи Сталинӣ хатм намудааст. Сабақ аз устодони бузургу донишманд чун Ш.Ҳусейнзода, Х.Мирзозода, Н.Маъсумӣ, А.Эшонҷонов, М.Исматуллоев ва дигарон дар ниҳоди ӯ як умр нақши неку муассире гузоштааст. Соли 1949 ҳамчун муаллими забон ва адабиёти тоҷики мактаби миёнаи ба номи С. Айнӣ ва мудири шӯъбаи идораи нахустин маҷаллаи бачагон «Пионер» кор кардааст. Солҳои 1950–1954 аспиранти донишкадаи омӯзгории пойтахт буд. Пас аз хатми аспирантура ҳамчун муаллим, муаллими калон, дотсент, профессор ва мудири кафедраи адабиёти тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко кор кардааст.

Фаъолияти илмӣ[вироиш]

Мавзӯи аввалини тадқиқоти ӯ «Мирсаид Миршакар – адиби бачагон» буд. Адабиёти бачагонаи тоҷик ҳанӯз навбунёд буду ба муқаққиқ эҳтиёҷ дошт. Ӯ худро чун як фидоии адабиёти кӯчаку кӯдак, ба тадқиқи масъалаҳои таърихи он бахшид. Ба тадқиқи танҳо адабиёти бачагона қаноат накарда, оид ба масъалаҳои гуногунии адабиётшиносии тоҷик низ даҳҳо рисолаҳои илмӣ таълиф кардааст. Муаллифи зиёда аз 410 асару мақолаҳои илмӣ, илмию методӣ, илмию оммавӣ, китобҳои дарсӣ ва дастуру воситаҳои таълимӣ мебошад. Асарҳои «Миршакар - шоири бачагон» (1976), «Симои занон дар адабиёти форсу тоҷик» (иборат аз 5 китоб), «Алломаи ҳунар», «Назаре ба таърихи танқиди адабии тоҷику форс», «Некӣ бимонад ёдгор» (маҷмӯаи мақолаҳо) ба қалами ӯ мансубанд. Дар тайёр намудани кадрҳои илмию омӯзгорӣ саҳми арзишманд дошта, бо роҳбарии ӯ чандин нафарон рисолаҳои номзадии худро дифоъ кардаанд. Ӯ узви Кумитаи Ҷоизаи давлатии ба номи Рӯдакӣ, узви Шӯрои махсуси ҳимояи рисолаҳои доктории Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин ва Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, Анҷумани шарқшиносон ва бонувони Тоҷикистон буд.

Осор[вироиш]

  • Хрестоматия – китоби дарсӣ оид ба адабиёти бачагонаи советии тоҷик, Д., 1971;
  • Детская литература, М., 1982; Адабиёти бачагона, М., 1982;
  • Адабиёти бачагона (Барномаи адабиёти бачагона), Д., 1985;
  • Адабиёти бачагона, Д., 1980;
  • Вассофи бузурги зиндагӣ, М., 1985;
  • Материалҳо оид ба адабиёти бачагонаи точик, Д., 1975;
  • Таджикская детская литература, Д., 1982;
  • Герой и время, Д., 1991;
  • Аз баландиҳои кӯҳи сарбаланд, Д., 1992;
  • Офтоби сари кӯҳ, Д., 1998;
  • Нақши занон дар номаи шоҳон, Д., 1998;
  • Боли ҳунар, Д., 1999;
  • Забон ва сухан, Д., 1999;
  • Назаре ба таърихи танқиди адабиёти форсу тоҷик, Д., 1999.

Мукофот[вироиш]

Барои хизматҳояш бо нишони «Аълочии маорифи халқи ҶШС Тоҷикистон» (1971), унвони «Ходими шоистаи илми Ҷумҳурии Тоҷикистон» (1994), медали «Барои меҳнати шоён» (1970) ва чандин ифтихорномаҳо мукофотонида шудааст.

Пайвандҳои беруна[вироиш]