Ишқ

Ишқ - дӯстдории аз ҳад зиёд, муҳаббат, меҳр. Ҳиссиёти ахлоқию эстетикӣ. майлу рағбати беандоза нисюат ба шахс, ҷамоаи инсонӣ, афкоре ё амале.

Мафҳум

Мафҳуми Ишқ дар таърихи маданияти маънавӣ ба таври ғайр тафсир шуда мавзӯи баҳси файласуфон, олимон ва адибон буд. Афлотун ду навъ Ишқ - ҳиссӣ ва маънавиро зикр карда буд. Навъи якум-бо завқи шаклҳои зебо маҳдуд мешавад. Ишқи маънавӣ манбаи амалиёти фаъоли маърифтист. Такмили Ишқ аз гузаштани ишқи ҳиссӣ ба ишқи маънави иборат аст.