Таърихи Табарӣ

Аз Википедиа
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи
Аксе ки дар китоби Таърихи Табари ҷой гирифта шудааст, нусхаи Балъами аст ки ба забони форсӣ аз арабӣ тарҷума кардааст «Таърихи пайғамбарон ва шоҳон»-и ат-Табари асри XIV

Абуалии Балъамӣ. Таърихи Табарӣ. Аз силисалаи «Халқҳои эронӣ дар маъхазҳои таърихӣ». (Иборат аз се ҷилд). Ҷ. I – Душанбе:Ирфон, 1992. – 656 с.

Таърихи Табарӣ (порсӣ: تاریخ طبری)китобест, ки аз тарафи Муҳаммад ибн Ҷарир ал-Табарӣ навишта шудааст. Абӯали Муҳаммад бини Муҳаммад Балъамӣ олими таърихшинос ва тарҷумони китоби Имом Муҳаммад ибн Ҷарир ал-Табарӣ - “Таърихи Табарӣ” аз арабӣ ба форсии тоҷикӣ мебошад.[1]

Нашри асар[вироиш]

Силсилаи осори илмие, ки Пажуҳишгохи ховаршиносии АИ Точикистон таҳти унвони муштараки «Халқҳои эронӣ дар маъхазҳои таърихӣ» табъу нашр мекунад, муҳимтарин марҳилахои ташаккл ва таракии ичтимоиву фархангии точикон ва соири халкхои эрониюнаслро фаро мегирад. Дар ин асар таърихи этногенези мардумони эрони, худуди густариши вокеии ин аквом (сохати сукунати аввала ва баъдинаашон) ва забонхои онхо, урфу одат ва суннатхои фархангии шахру дехоти Кишвари Аҷам ва як идда масъалахои дигар мавриди барраси хохад шуд. Силсила аз интишори «Таърихи Табари» - яке аз муътабартарин сарчашмахои таърихи - огоз мешавад, ки таърихи эрониёнро аз ахди кадим то баркарор шудани хилофати араб ба бар карда.

Ба инҷо ҳам нигаред[вироиш]

Пайнавиштҳо[вироиш]

  1. http://kmt.tj/index.php?book_id=50

Пайвандҳо[вироиш]