Бадоеъ-ул-вақоеъ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search

Бадоеъ-ул-вақоеъ - асари бузурги Зайниддин Маҳмуди Восифӣ мебошад. Бадоеъ-ул-вақоеъ ҳамчун сарчашмаи илмиву адабӣ дар адабиётшиносии форсу тоҷик мақоми баланд дорад. Нависанда дар асар маълумотҳои дақик ва эътимодбахшро доир ба ҳаёту фаъолияти як зумра шоирону адибони замони хеш, аз он ҷумла Абдураҳмони Ҷомӣ, Алишер Навоӣ, Биноӣ, Дарвеши Деҳакӣ гирдоварӣ намудааст, ки аҳамияти муҳими илмӣ дорад. Зайниддин Маҳмуди Восифӣ на танҳо нависанда, инчунин шоир, олим, муаррих, забоншиноу адабиётшиноси мумтоз низ буд. Восифӣ махсусан дар эчоди ғазал маҳорати баланд доштааст. Ғазалиёти ӯ дар равониву ширинӣ ва санъати сухан баланд буда, намунаи барҷастаи осори лирикии асри 16 адабиёти тоҷик маҳсуб мегарданд. Инак намунае аз ғазалиёти шоир манзур мегардад:

Меравам аз кӯи ту бо ҷони пурғам, хайр бод! Бо дили пуроташу бо чашми пурнам, хайр бод! Аҳли оламро зи ман гар буд дар хотир ғубор, Ман зи олам меравам, бар аҳли олам, хайр бод! Он парӣ дар вақти рафтан аз сари меҳру вафо, Восифии хастаро мегуфт ҳар дам: «Хайр бод»!