Разиюддини Сағонӣ
Намуди зоҳирӣ
| Разиюддини Сағонӣ | |
|---|---|
| Иттилооти инфиродӣ | |
| Касб, шуғл: | фарҳангнавис, фақеҳ, муҳаддис, шоир |
| Таърихи таваллуд: | 25 июни 1181[1] |
| Зодгоҳ: | |
| Таърихи даргузашт: | 25 октябри 1252[1] (71 сол) |
| Маҳалли даргузашт: | |
| Осор: | |
Разиюддини Сағонӣ (форсӣ: رضیالدین صغانی; 25 июни 1181[1], Лоҳур — 25 октябри 1252[1], Бағдод[2]) — фақеҳи ҳанафӣ, муҳаддис, луғатшинос, шоир[3] ва котиби лоҳурии эронитабор, муаллифи луғатҳои «Маҷмаъу-л-баҳрайн» ва «Ал-убобу-з-зоҳир».
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- 1 2 3 4 AlKindi (онлайн-каталог Доминиканского института востоковедения)
- 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #102371857 // Gemeinsame Normdatei (нем.) — 2012—2016.
- ↑ فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۵۶۷.