Абдуллатифи Ҷомӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Абдуллатифи Ҷомӣ
Зодгоҳ:

Ҷом

Навъи фаъолият:

шоир

Забони осор:

порсӣ, туркӣ

Абдуллати́фи Ҷомӣ (соли таваллуд ва вафот номаълум) — шоири тоҷик (асри 16).

Зиндагинома[вироиш]

Дар зодгоҳаш шаҳри Ҷом таҳсил намуда, ба камол расидааст. Аз авлоди Аҳмади Ҷомӣ буд. Бино ба маълумоти сарчашмаҳо Абдуллатифи Ҷомӣ аз улуми мутадовили замон – адабиёт, фиқҳ, иншо, забони арабӣ ва ғайра баҳраманд гардида, дар муҳити худ шӯҳрати зиёде доштааст. Барои такмили таҳсил ба кишварҳои Шарқ сафар карда, бо аҳли илму адаб ҳамсӯҳбат шудааст. Дар як байташ мегӯяд:

Дар сафар гаштану ин бесарусомонии мо,
Баҳри ҷамъияти дилҳост парешонии мо.

Мувофиқи маълумоти тазкиранигори асри 16 Хоҷа Ҳасани Нисории Бухороӣ («Музаккир-ул-аҳбоб») Абдуллатифи Ҷомӣ ба туркӣ низ шеър мегуфтааст. Абдуллатифи Ҷомӣ бо нигоштаҳои худ дар адабиёти тоҷики асри 16 мақоми баланд дорад. Рубоии зерин аз ӯст:

Хуршеди ҷамоли дӯст тобон шудааст,
Олам зи фурӯғи ӯ гулистон шудааст.
Ҳар зарра, ки дар кавну макон мебинӣ,
Аз партави рӯи дӯст рахшон шудааст.

Адабиёт[вироиш]

Сарчашма[вироиш]