Абулайси Самарқандӣ
Намуди зоҳирӣ
| Абулайси Самарқандӣ | |
|---|---|
| араб. ар. أبو الليث السمرقندي | |
| | |
| Иттилооти инфиродӣ | |
| Касб, шуғл: | илоҳиётшинос, муфассир, фақеҳ, нависанда, олим |
| Таърихи таваллуд: | 944 ё 944 |
| Зодгоҳ: | |
| Таърихи даргузашт: | 983[1] ё 983 |
| Маҳалли даргузашт: | |
| Эътиқод: | ислом |
| Осор: | |
Абулайси Самарқандӣ (форсӣ: ابولیث سمرقندی; 944 ё 944, Самарқанд — 983[1] ё 983, Самарқанд) — фақеҳ, муҳаддис, имом ва мутакаллими ҳанафии форс-тоҷик, муаллифи «Баҳру-л-улум», «Бӯстону-л-орифин» ва «Танбеҳу-л-ғофилин би-л-ҳадиси-л-Сайиду-л-анбиёи ва-л-мурсалин».