Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Абушшайхи Исфаҳонӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Абушшайхи Исфаҳонӣ
араб. ар. أبو الشيخ الأصبهاني
Иттилооти инфиродӣ
Ном ба ҳангоми таваллуд: ар. عبد الله بن مُحمَّد بن جعفر بن حيَّان الأصبهاني
Касб, шуғл: муаррих, олим
Таърихи таваллуд: 887
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 979[1]
Эътиқод: ислом
Шогирдон: Ibn Mardawayh, Aḥmad ibn Muḥammad[d] ва Muḥammad ibn ʻAlī Naqqāsh[d]
Осор:
Вироиши Викидода

Абдуллоҳ ибни Муҳаммад ибни Ҷаъфар ибни Ҳайёни Исфаҳонӣ (ар. عبد الله بن مُحمَّد بن جعفر بن حيَّان الأصبهاني‎), маъруф ба Абушшайхи Исфаҳонӣ (форсӣ: ابوشیخ اصفهانی‎; 8887, Исфаҳон979[1]) — муҳаддис[2], муфассир ва таърихнигори форс-тоҷик.

Зиндагинома

[вироиш | вироиши манбаъ]

Баъзе таборшиносон ва асҳоби осори шарҳиҳолӣ дар нисбати вай ба ҷаддаш Ҳайён иштибоҳ карда, онро ба шакли Ҳиббон навиштаанд, ки ин амр барои баъзеҳо сабаби омехтани номи вай бо ном ва аҳёнан насаби муҳаддиси бузург Ибни Ҳиббони Бустӣ гардидааст.

Аз Абушшайхи Исфаҳонӣ китобҳои зиёде, аз ҷумла «ал-Азамат», «ас-Суннат», «ал-Амсол», «Ахлоқу-н-Набийи ва одобуҳу» ва «Табақоту-л-муҳаддисин би Исбаҳон ва-л-воридина алайҳо» боқӣ мондааст.