Владимир Гордлевский

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Владимир Гордлевский
русӣ: Владимир Александрович Гордлевский
Таърихи таваллуд: 25 сентябр (7 октябр) 1876
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 10 сентябр 1956(1956-09-10)[1] (79 сол)
Маҳалли даргузашт:
Кишвар:
Фазои илмӣ: шарқшиносӣ ва туркшиносӣ[d]
Ҷойҳои кор:
Дараҷаи илмӣ: доктори илмҳои филология[d] (1934)
Алма-матер:
Ҷоизаҳо:
ордени Ленин ордени Байрақи Сурхи Меҳнат Медали «Барои меҳнати шуҷоатнок дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ солҳои 1941—1945»

Влади́мир Алекса́ндрович Гордле́вский (25 сентябр [7 октябр] 1876, Свеаборг[d]10 сентябр 1956[1], Маскав[1]) — шарқшинос, муаррих ва туркшиноси рус, академики (1946), Ходими хидматнишондодаи илми Туркманистон (1954).

Зиндагинома[вироиш | вироиши манбаъ]

Хатмкардаи Институти забонҳои Шарқ (1899, аз соли 1918 Институти шарқшиносии Маскав) ва факултаи таъриху филологияи Донишгоҳи Маскав (1904). Аз соли 1918 дар Институти шарқшиносии Маскав (аз соли 1948 профессор) бахши забон ва адабиёти туркро дарс медод. Солҳои 1946-56 мудири шуъбаи Институти шарқшиносии АИ ИҶШС буд. Беш аз 300 мақолаву асар навиштааст, ки асосан ба забон, адабиёт, фолклор, мардумшиносӣ ва таърихи Туркия бахшида шудаанд. Яке аз муаллифони «Грамматикаи забони туркӣ» (1928). Дар солҳои охири фаъолияташ ба таҳқиқу омӯзиши таърихи асрҳои миёнаи Туркия дар аҳди Усмониён машғул шудааст. Муаллифи «Давлати Салҷуқиёни Осиёи Хурд» (1960), «Анатолия» (1962), «Тӯйи Усмониён» (1968).

Ҷоизаҳо[вироиш | вироиши манбаъ]

Бо ду ордени Ленин ва ордени Байрақи Сурхи Меҳнат сарфароз гардидааст.

Эзоҳ[вироиш | вироиши манбаъ]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 Гордлевский Владимир Александрович // Большая советская энциклопедия (рус.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Сарчашма[вироиш | вироиши манбаъ]