Генотсид

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи

Генотсид - мувофиқи м. 398 КҶ кирдорҳое генотсид эътироф мешаванд, ки ба пурра ё қисман маҳв сохтани гурӯҳи миллӣ, этникӣ, нажодӣ ё динӣ бо роҳи пурра ё қисман нобуд кардани онҳо, зӯроварона монеъ шудан ба таваллуди кӯдак равона гардидаанд, ё аз гурӯҳ аз ҷумлаи ин гурӯҳҳо ба гурӯҳи дигаре доданн кӯдакон, расониданн зарари вазнин ба саломатии онҳо ё фароҳам овардани чунин шароити зиндагие, ки ба талафи ҷисмонни аъзои ин гурӯҳ нигаронида шудаанд.

Генотсид ҷиноят ба муқобилн сулҳу амнияти инсоният буда, аз дағалона вайрон намудани прннсипҳои умумй, меъёрҳои ҳуқуқи байналхалқӣ ва Ҳукуқу озодиҳои инсон иборат мебошад. Генотсид дар содир намудани ҳаракатҳои зерин ифода ёфта метавонад:

  1. пурра ё қисман маҳв сохтани гурӯҳи миллӣ, этникӣ, нажодӣ ё динӣ бо роҳи пурра ё қисман қир кардани
  2. онҳо;
  3. зӯроварона монеъ шудан ба таваллуди кӯдак нисбати гурӯҳҳои дар боло номбаршуда;
  4. аз ин гурӯҳи одамон ба гурӯҳҳои дигар додани кӯдакон, расонидани зарари вазнин ба саломатии онҳо;
  5. фароҳам овардани чунин шароити зиндагие, ки ба нобудкунии ҷисмонии аъзои ин гурӯҳ нигароннда
  6. шудааст.

Оқибатҳои ҳаракатҳои ҷинояткоронае, ки генотсидро ташкил медиҳанд, аз куштани аъзои гурӯҳи номбурда, расонидани зарари вазнин ба саломатии онҳо, маҳрум намудани волидон аз имконияти тарбияи кӯдакон, фароҳам овардани шароити зиндагие, ки ба нобудкунии ҷнсмонии аъзои ин гурӯҳ нигаронида шудааст, иборат мебошад.

Зери мафҳуми гурӯҳи миллӣ гурӯҳи одамони ба миллати муайян мансуб буда новобаста аз ҳудуди ҷойгиршавии онҳо фаҳмида мешавад. Миллат гурӯҳи одамони таърихан ташаккулёфтае аст, ки бо умумияти ҷуғрофй, забонй, маданият ва дигар хусусиятҳои умумии иҷтимоиву анъанавй тавсиф меёбанд.

Зери мафҳуми гурӯҳи этникӣ гурӯҳи одамоне фаҳмида мешаванд, ки ба ин ё он халқият алоқаманданд.

Гурӯҳи нажодӣ бошад, гурӯҳи одамоне ҳастанд, ки бо маҷмӯи муайяни аломатҳои зоҳирии дуюминдараҷа (ранги пӯст, мӯи сар, чашм, қад ва ғ.) ва дигар хусусиятҳои ташаккулёбй фарқ мекунанд.

Гурӯҳи динӣ, умумияти муайяни одамонеро меноманд, ки ба ягон навъи дин эътиқод доранд.

Субъекти ҷиноят шахсони воқеии мукаллафи ба синни 16-солагй расида шуда метавонанд. Тарафи субъективии ҷиноят бо қасди бевосита тавсиф меёбад. Мақсади гунаҳгор аз пурра ё қисман нобуд сохтани гурӯҳи миллӣ, этникӣ, нажодӣ ё динӣ бо усулҳои дар қонун пешбинишуда иборат мебошад. [1]

Нигаред[вироиш]

Манбаъ[вироиш]

  1. Фарҳанги истилоҳоти ҳуқуқ / Зери таҳрири Маҳмудов М.А. - Душанбе: ЭР-граф, 2009. - с. 124-125