Иброҳим Кобулӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Иброҳим Кобулӣ
Иброҳим Кобулиев
Санаи таваллуд

10 июл 1926(1926-07-10)

Зодгоҳ

Ноҳияи Тоҷикобод ҶШС Тоҷикистон

Санаи марг

19 ноябр 2000(2000-11-19) (74 сол)

Маҳалли марг

Ноҳияи Тоҷикобод

Кишвар

 Тоҷикистон

Касб(ҳо)

овозхон

Ҷоизаҳо

Ордени Байрақи Сурхи Меҳнат Аълочии маорифи халқи ҶШС Тоҷикистон (1961).

Иброҳим Кобулиев (10 июли 1926, ноҳияи Тоҷикобод — 19 ноябри 2000, Тоҷикистон) — сарояндаи шинохтаи тоҷик. Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон (1960). Аълочии маорифи халқи ҶШС Тоҷикистон (1961). Дорандаи ордени Байрақи Сурхи Меҳнат.

Зиндагинома[вироиш]

Иброҳим Кобулӣ соли 1926 дар деҳаи Кичикизии ноҳияи Тоҷикобод ба дунё омадааст. Зиёда аз 40 сол муаллим буд. Дар мусобиқаҳои ҳунарии ноҳия ва ҷумҳуриявии истеъдодҳои халқ мунтазам иштирок мекард. Мавзӯи сурудҳои К. ватан, меҳнат, табиати дилрабо, ишқу ҷавонӣ ва ғ. Аз мусиқии анъанавии халқӣ моҳирона истифода бурда, ба бисёр сурудҳо оҳанг бастааст, ки «Марҳабо» (ш. М. Ҳакимова), «Тоҷикистон» (А. Шарифӣ), «Баҳр» (Б. Раҳимзода), «Ба пахтакори номдор» (Б. Расо), «Вохӯрем», «Эй ҷӯраи дуторӣ» (шеърҳои халқӣ) ва ғ.[1]

Ҷоизаҳо[вироиш]

Соли 1960 ӯро сазовори унвони «Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон» ва соли 1961 «Аълочии маорифи халқи Ҷумҳурии Тоҷикистон» гаштааст. Бо ордени Байрақи Сурхи Меҳнат, чандин маротиба ба ифтихорномаҳои Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон сарфароз гардид. Соли 1999 бо амри Президенти ҷумҳурӣ Эмомалӣ Раҳмон бо ордери «Дӯстӣ» сарфароз гардидааст.

Эзоҳ[вироиш]

  1. Обидпур Ҷ. Луғатномаи тафсирии мусиқӣ / зери назари Б.Қобилова. – Душанбе: Аржанг, 2019. – С.182. – 480 с. ISBN 978-999-47-43-90-2(тоҷ.)