Мунира Дониёрова

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Мунира Дониёрова
Зодгоҳ:

Самарқанд

Маҳалли марг:

Душанбе

Мамлакат:

 Тоҷикистон

Фазои илмӣ:

биология

Дараҷаи илмӣ:

номзади илмҳои биология

Унвонҳои илмӣ:

дотсент

Алма-матер:

Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин

Мунира Муҳаммадқуловна Дониёрова (Нарзиқулова) (Тав. 22.02.1947, ш. Душанбе) — энтомолог. Номз. илмҳои биология (1974). «Аълочии кооператсияи матлубот» (2010). Фарзанди академик Муҳаммадқул Нарзиқулов.

Зиндагинома[вироиш]

Мунира Дониёрова дар фак. биологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин то с. 1968 таҳсил карда бо сабаби оилавӣ ба бахши биол. фак. табиатшиносӣ ва ҷуғрофияи ИПЛ (ҳоло – ДДХ) гузашта, онро с. 1969 хатм кардааст. Муаллими ҳамин факулта (1969–70), асп. ИЗиП ба номи акад. Е.Н.Павловский (1970–73), ходими илмӣ, ходими калони илмӣ (1973–83). Дар мавзўи «Ширинчаҳо – зараррасонҳои растаниҳои шифобахши Осиёи Марказӣ» рисолаи номз. ҳимоя кардааст. Ассис. каф. биол. тиббӣ ва генетика (1983–89), дотсенти каф. Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино (1990–1991), муд. каф., ҳон. дек. фак. тиббии ДДХ (1991–95), муд. каф., ҳон. дек. фак. тиббии филиали Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино дар Хуҷанд (1995–2001). Аз с. 2001 – дотс. ДИС (Донишкадаи иқтисод ва савдои назди Донишгоҳи давлатии тиҷорати Тоҷикистон) аз фанни экология.

Фаъолияти илмӣ[вироиш]

Муаллифи зиёда аз 100 мақолаи илмии соҳавӣ, кит. дарсӣ ва раҳнамои таълимӣ-методӣ доир ба биол. тиббӣ ва генетика, экология, муҳофизати муҳити зист, аз ҳумла мон. «Фаунаи Тоҷикистоникистон», асарҳои «Таърихи истифода бурдан ва хусусиятҳои шифобахшии гиёҳҳо ва растаниҳои хушбӯй» (2001), «Абӯалӣ ибни Сино ва фитотерапияи муосир» (2007), «Масъалаҳои дарозумрӣ аз «Авасто» то замони имрӯза» (2007), «Аҳамияти низоми кредитии таҳсилот дар ташаккулёбии маданияти экологии донишҷӯён» (2008), «Генетикаи никоҳи хешутаборони наздик» (2015), роҳнамоҳои «Экология» (2015), «Биология» (1992), «Маҷмӯаи саволҳои тестӣ аз фанни биология барои дохилшавандагони ДДТТ ба номи Абӯалӣ ибни Сино» (2004), «Вечная слава воде» (2010), «Экологические проблемы Сарезского озера и ледника Медвежий» (2003), «Экологические аспекты крызиса Аральского моря» (2009) ва ғ. [1]

Эзоҳ[вироиш]

  1. Аз асл ба насл. — Душанбе, 2019. — 215 с. (тоҷ.). ISBN 978-99947-958-2-6