Николай Акимов

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Акимов Николай Павлович
русӣ: Никола́й Па́влович Аки́мов
Таърихи таваллуд 3 (16) апрел 1901 ё 1901
Зодгоҳ Петроград
Таърихи даргузашт 6 октябр 1968(1968-10-06) (67 сол)
Маҳалли даргузашт Ленинград
Кишвар
Пеша коргардони театр, рассом, коргардони филм, scenographer, омӯзгори театр, публитсист
Ҳамсар Nadezhda Kosheverova[d] ва Yelena Yunger[d]
Ҷоизаҳо
ордени Байрақи Сурхи Меҳнат ордени Байрақи Сурхи Меҳнат Ордени Ситораи Сурх Medal "For the Defence of Leningrad" Медали «Барои меҳнати шуҷоатнок дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ солҳои 1941—1945» Medal "In Commemoration of the 250th Anniversary of Leningrad"
Ҳунарпешаи мардумии ИҶШС Ҳунарпешаи халқии ҶШФСР Honored art worker of the Russian Soviet Federative Socialist Republic Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон

Акимов Николай Павлович (16 апрели 1901, Петроград — 6 сентиябри 1968, Ленинград) — коргардон, рассом, Артисти халқии Тоҷикистон (1944), Артисти халқии СССР (1960), професор (1960).

Солҳои фаъолият[вироиш | вироиши манбаъ]

Дар устохонаи нави бадеии Петроград хонда, солҳои 1918 — 20 дар устохонаи плакатбарории Пролеткулт кор кардааст. Солҳои 1920 — 32 рассоми театрҳои Ленинград, Харков ва Москва, 1932—1935 коргардони Театри ба номи Вахтангов, 1935—1947 (бо танаффус) роҳбари бадеии Театри мазҳакаи шаҳри Ленинград (ҳозор Санкт-Петербург) буд. Дар давраи ҶБВ (1941—1945) бо ҳайати театр дар пойтахти Тоҷикистон кору фаъолият намудааст. Солҳои 1947—1955 саркоргардони Театри ба номи Ленсовети Ленинград, аз 1955 то поёни умр роҳбари бадеии Театри мазҳакаи шаҳри Ленинград буд. Бештар асарҳои классикон У. Шекспир, Лопе де Вега, Ҷ. Байрон, А. Чехов, М. Салтиков-Шедринро ба саҳна гузошта, дар ороиши намоишномаҳо чун рассом иштирок намудааст ва симои бисёр арбоби барҷастаи санъатро офаридааст.

Осор[вироиш | вироиши манбаъ]

  • О театре, М., 1962; Театральное наследие, т. 1, 2, Л., 1978.

Эзоҳ[вироиш | вироиши манбаъ]

Адабиёт[вироиш | вироиши манбаъ]

  • Этнинд М., Н. Акимов, М., 1980

Сарчашма[вироиш | вироиши манбаъ]