Пешояндҳои номӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search

Пешояндҳои номӣ — аслан калимаҳои мустаӄилмаъно мебошанд,ба воситаи маънои луғавии худ муносибатҳои наҳвии байни аъзои ҷумларо аниӄтар ва пурратар менамоянд: мисли калимаҳои мустаӄилмаъно пасванди ҷамъбандӣ,бандакҷонишин ва баъзе унсури грамматикиро ӄабул мекунанд:бо калимаи тобеъшаванда ба воситаи изофат пайваста шуда,як воҳиди яклухти луғавию грамматикиро ташкил мекунанд.Моҳияти асосии ташаккули пешояндҳои номӣ бо он муӄаррар карда мешавад,ки калимаҳои номӣ нишонаҳои асосии худро гум карда,маънои нав-маънои ёридиҳандагӣ пайдо намуда,ба гурӯҳи калимаҳои ёридиҳанда мегузаранд. Ба ӄатори пешояндҳои номӣ бештар исмҳо ва зарфҳои дорои мафҳуми масоҳа ва забон дохил мешаванд, масалан пас (ӄафо,аӄиб, пушт), боло, баъд, байн (миён), берун, дарун, пеш, тараф, сӯй, таг, гирд, назд, ӄариб, зер, паҳлу, рўй , сар, восита, роҳ,муносибат,ва ҳоказо.

Нигаред[вироиш]

Манбаъ[вироиш]

  • Грамматикаи забони адабии ҳозираи тоҷик.- Душанбе:Дониш,1985. - 293с.