Пйер Гамарра

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Пйер Гамарра
фр. Pierre Gamarra
Pierre Gamarra Toulouse 1945, locaux du Patriote du Sud-Ouest.jpg
Таърихи таваллуд: 10 июл 1919(1919-07-10)[1][2][3][…]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 20 май 2009(2009-05-20)[1][3][4][…] (89 сол)
Маҳалли даргузашт:
Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият: шоир, нависанда, мақоланавис, мунаққиди адабӣ, нависандаи кӯдакон, French Resistance fighter
Забони осор: фаронсавӣ[3]
Ҷоизаҳо:
Имзо: имзо
pierregamarra.com(фр.)
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор
Логотипи Викигуфтовард Гуфтовардҳо дар Викигуфтовард

Пйер Гамарра (фр. Pierre Gamarra; 10 июл 1919, Тулуза — 20 майи 2009, Аржантей) — нависандаи фаронсавӣ.

Зиндагинома[вироиш]

Аввал омӯзгор (1948) баъд муҳаррири маҷаллаи «Европа» буд. Дар Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ узви Ҳаракати Муқовимати Фаронса шуд. Пйер Гамарра фаъолияти эҷодиашро аз ҳикоянависӣ барои кӯдакон оғоз намуд. Нахустин асари Пйер Гамарра романи «Хонаи оташин» (1947) соли 1948 дар шаҳри Лозанна (Швейсария) сазовори шоҳҷоизаи байналмилалӣ гардид. Пйер Гамарра муаллифи романҳои «Фарзандони қашшоқ» (1950), «Зан ва дарё» (1951), «Ёси Сен Лазар» (1951), «Розали Брусс» (1953), «Муаллими мактаб» (1955), «Зани Симон» (1960) ва ғ. мебошад. Пйер Гамарра асарҳояшро бештар барои насли наврас таълиф мекард. То ҳол ҳикоя, шеърҳо ва суруди «Портфели ман»-и Пйер Гамарра-ро дар мактабҳои Фаронса ба талабаҳо меомӯзонанд. Пйер Гамарра ба адабиёту ҳунари классикӣ ва муосири тоҷик таваҷҷуҳи хос дошт. Ӯ ба тарҷумаи фаронсавии «Марги судхӯр» тақриз навишта, ба эҷодиёти С. Айнӣ баҳои баланд додааст.

Эзоҳ[вироиш]

Адабиёт[вироиш]

  • Энциклопедияи адабиёт ва санъати тоҷик. Ҷ. 1. Д. 1988;
  • Большая советская энциклопедия. Т. 6, М. 1971.

Сарчашма[вироиш]