Самад Вурғун

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Самад Вурғун
озарбойҷонӣ: Səməd Vurğun
Samad Vurgun20.jpg
Ном ба ҳангоми таваллуд:

русӣ: Самед Юсиф оглы Векилов

Тахаллусҳо:

Самед Вургун

Санаи таваллуд:

21 март 1906(1906-03-21)

Зодгоҳ:
Санаи марг:

27 май 1956(1956-05-27)[1] (50 сол)

Маҳалли марг:
Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият:

шоир, профессори донишгоҳ, намоишноманавис, сиёсатмадор

Жанр:

байт, шеър[d] ва play[d]

Забони осор:

озарбойҷонӣ

Ҷоизаҳо:
ордени Ленин ордени Байрақи Сурхи Меҳнат ордени «Нишони Фахрӣ» Медали «Барои меҳнати шуҷоатнок дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ солҳои 1941—1945»
Мукофоти сталинӣ
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

Самад Вурғун (тахаллус, ном ва насаб Самад Юсуф-уғли Вакилов; 12.5.1906—27.5.1956, Боку) — нависанда ва арбоби ҷамъиятии Озарбойҷон. Шоири халқӣ, Ходими Хизматнишондодаи Санъати ҶШС Озарбойҷон (1943), академики АИ ҶШС Озарбойҷон (1945). Донишгоҳи давлатии Маскавро хатм намудааст. Асарҳояш аз соли 1924 чоп шудаанд. Маҷмуаҳои ашъораш «Савганди шоир» (1930), «Фонус» (1932) ба мавзуи сохтмони ҳаёти нав бахшида шудаанд. Драмаи қаҳрамонию романтикии «Воқиф» (1937, Мукофоти давлатии СССР, 1941), шарҳи ҳоли шоири асри 18 Мулло Паноҳи Воқиф буда, драмаи ишқию қаҳрамонии «Фарҳод ва Ширин» (Мукофоти давлатии СССР) дар асоси «Хисрав ва Ширин»-и Низомии Ганҷавӣ эҷод шудааст. Солҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ дар мавзуи ватандустӣ, дустии халқҳо асарҳо офаридааст («Гулхани модарон», 1941; «Партизанҳои Украина», 1942).

Эзоҳ[вироиш]

  1. International Music Score Library Project — 2006.

Адабиёт[вироиш]

  • Бабаев Г. Самед Вургун: Очерк творчества. — М.: Советский писатель, 1981.

Сарчашма[вироиш]

Энсиклопедияи Советии Тоҷик Мақола дар асоси маводи Энсиклопедияи Советии Тоҷик навишта шудааст.