Тавҳид

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи
بسم الله الرحمن الرحيم
Бахше аз маҷмӯъаи мақолаҳои:
تخطيط كلمة الإسلام.png

Ислом

Тавҳид (арабӣ: توحيد‎ — яккахудоӣ) — яъне эътиқод ба ин, ки Худо якто ва беҳамтост. Эътиқод ба ин, ки ҳеҷ маъбуде барҳақ; ҷуз Ӯ (таъоло) шоистаи парастиш нест. Аз ин ҷост, ки шахси дорои чунин эътиқод бударо, "муваҳҳид"- гуфта мешавад.

Яктопарастӣ дар Қуръон[вироиш]

Қуръони муқаддас инсонро ба яктопарастӣ ҳидоят менамояд:

«و اعبدوا الله و لا تشركوا به شيئا» — «Аллоҳро парастиш кунед ва ба Ӯ чизеро шарик нагиред». Сураи Нисо – 36.

Аллоҳ таъоло мефармояд:

«و ما خلقت الجن والإنس إلا ليعبدون» — «Ман наёфаридаам ҷинн ва инсонҳоро ҷуз барои ибодати хеш». Сураи Зориёт — 56.

Инчунин мефармояд:

«و لقد بعثنا في كل أمة رسولا أن اعبدوا الله و اجتنبوا الطاغوت» — «Ва барои ҳар қавме паёмбареро фиристодем (ва муҳтавои даъвати ҳамаи паёмбарон ин будааст, ки) Аллоҳро парастиш кунед ва аз ибодати тоғут (шайтон, бут, ситамгарон ва ғайра) дур бошед». Сураи Наҳл – 36.

Инчунин Аллоҳ таъоло мефармояд:

«و قضى ربك ألا تعبدوا إلا إياه و بالوالدين إحسانا» — «Ва Парвардигори ту фармон дод, ки ҷуз Ӯро ибодат макунед ва ба падару модари худ некӯӣ кунед». Сураи Исро’ – 23.

Аллоҳ таъоло мефармояд:

«و اعبدوا الله و لا تشركوا به شيئا» — «Аллоҳро парастиш кунед ва ба Ӯ чизеро шарик нагиред». Сураи Нисо – 36.

Аллоҳ таъоло низ мефармояд:

«قل تعالوا أتلو ما حرّم ربكم عليكم ألا تشركوا به شيئا» — «Бигӯ: Биёед чизҳоеро бароятон баён кунам, ки парвардигоратон бар шумо ҳаром намудааст. Ин ки ҳеҷ чизеро шарики Аллоҳ насозед». Сураи Анъом – 151.

То ба ин фармудаи Аллоҳ таъоло:

«و أن هذا صراطي مستقيما فالتبعوه و لا تتبعوا السبل» — «Ин роҳ (ки ман онро бароятон баён кардаам) роҳи мустақими ман аст. Аз он пайравӣ кунед ва аз роҳҳои (ботиле, ки шуморо аз он наҳй кардаам) пайравӣ накунед…». Сураи Анъом – 154.

Аҳамияти яктопарастӣ[вироиш]

Аз дидгоҳи Қуръон карим, яктопарастӣ шарти лозимӣ барои бахшида шудан дар рӯз қиёмат аст :

«إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِيمًا» —  «Албатта, Худо гуноҳи касонеро, ки ба ӯ ширк оваранд, намебахшад ва гуноҳони дигарро барои ҳар кӣ бихоҳад, меомурзад. Ва ҳар кӣ ба Худо ширк оварад, дурӯғе  сохта ва гуноҳе бузург муртакиб шудааст». Сураи Нисо — 48.

Адабиёт[вироиш]

  1. Китоби тавҳид (ҳаққи Аллоҳ таъоло бар бандагонаш), Муҳаммадазиз Раҷабӣ, 2013 — 1435

Пайвандҳо[вироиш]