Тахайюл

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search

Тахайюл (ар. تخیل‎)[1] ё пиндошт, пиндориш ё пиндора — ривояте аст, ки дар зеҳни инсон пардозиш шуда ва ѓолибан бо воқеият тафовут дорад.

Назарияе вуҷуд дорад, ки шурўи такомули инсон ва чирагиаш бар гунаҳои дигарро ба замоне ирҷоъ медиҳад, ки одамӣ шурўъ ба тахайюл кардан намуд. Санад ин, ки инсон нахустин дорои тахайюл будааст, деворнигораҳои кашфшуда аз ғорҳое аст, ки инсон нахустин барои сукунат баргузида будааст. Ҳамчунин мавҷудоте ҳамчун аждаҳо ва ҷин ва парї, дев ва …, ки аз дербоз дар достонҳо ва афсонаҳое ҳамчун Шоҳнома ё дар кутуби муқаддас омадаанд гувоҳи он ин ҳамроҳї куҳан тахайюл ва одамӣ мебошанд.

Афсонаҳои тахайюлӣ афсонаҳое ҳастанд, ки дар он аз аносири ғӯайри воқеӣ ва ғайриодӣ истифода шуда.

Достоннависон бо истифода аз тахайюл, достонро ба абрматни ҷаззобе табдил мекунанд то хонанда ҷазби достон шавад.

Тахайюл ва таҷассум зербинои асли ва лозимаи халқи осори ҳунари мухталиф ва низ фарогири дониш ва улуме чун риёзиёт, ҳандаса ва физик ва … ниҳоятан дастёбӣ ба дастовардҳои санъатӣ ва технологӣ мебошанд.

Эзоҳ[вироиш]

  1. «Тахайюл» [равоншиносӣ] ҳам арзи «imagination» ; Манбаъ: гурўҳи вожагузинӣ. Ҷаводи Миришкорӣ, виростор. Дафтари дувоздаҳум. Фарҳанги вожаҳои мусавваби фарҳангистон. Теҳрон: Интишороти фарҳангистони забон ва адаби форсї. Шобк 978-600-6143-66-8