Шайх Табарсӣ
Намуди зоҳирӣ
| Шайх Табарсӣ | |
|---|---|
| араб. ар. الفضل بن الحسن بن الفضل الطبرسي[1] | |
| | |
| Иттилооти инфиродӣ | |
| Касб, шуғл: | нависанда, фақеҳ, муҳаддис, муфассир, забоншинос |
| Таърихи таваллуд: | 1073 |
| Зодгоҳ: | |
| Таърихи даргузашт: | 1153[2] ё 1153[1] |
| Маҳалли даргузашт: | |
| Маҳалли дафн: | |
| Миллат: | форс |
| Эътиқод: | ислом ва шиъа |
| Фарзандон: | Hasan Tabarsi[d] |
| Самти фаъолият: | фиқҳ, илми ҳадис ва тафсир |
Иттилооти иловагӣ |
|
| Лоиҳаҳои алоқаманд: |
|
Абуалӣ Фазл ибни Ҳасани Табрасӣ (форсӣ: ابوعلى فضل بن حسن طبرسى) маъруф ба Шайх Табрасӣ (форсӣ: شيخ طبرسى; 1073, Табаристон ё Тафриш, Устони Марказӣ — 1153[2] ё 1153[1], Шинданд[d]) — нависанда, фақеҳ, муфассир ва муҳаддиси форс-тоҷик, муаллифи «Маҷмаъу-л-баён», «Ҷавомеъу-л-ҷомеъ» ва «ал-Эҳтиҷоҷ».
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 الزركلي خ. ا. الأعلام (араб.): قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين — 15 — بيروت: دار العلم للملايين, 2002. — Ҷ. 5. — С. 148.
- ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): платформаи додаҳои боз — 2011.